Een snavel vol met kunstgraskorrels

Een goedaardige reus

Er zijn vijftig minuten gespeeld bij SC Heerenveen-FC Volendam wanneer er een plaatselijke zonsverduistering plaatsvindt in Zuidwest-Friesland. Een enorme gestalte zet niet alleen het volledige terras van voetbalclub SV Mulier in de schaduw, maar blokkeert ook het zicht op de wedstrijd. Veel mensen zoeken een ander plekje, anderen schikken zich simpelweg in hun lot. Maar niemand die er ook maar over peinst deze kolos te vragen een paar meter op te schuiven.

Voor iemand die het volledige afgelopen seizoen geen enkele keer in de basis begon, geniet Henk Veerman een bijzondere status bij SC Heerenveen. Vanwege zijn lengte en bouw wordt hij vaak gezien als het archetype pinch-hitter. Het soort spits dat je een kwartier voor tijd inbrengt om lekker lange ballen te pompen. Maar niet alleen boezemt het imponerende fysiek van deze goedaardige reus onnodig veel ontzag in, ook camoufleert het dat Veerman een heel ander soort speler is dan velen in hem zien. Halverwege de eerste helft van de wedstrijd tegen zijn oude club had Veerman weer even zijn ware zelf laten zien. Met één voetbeweging zette hij de voltallige Volendam-defensie op het verkeerde been. Het ontbrak hem vervolgens aan de kalmte om te scoren, maar het publiek schatte de technisch zeer knappe actie met een oprecht applaus op waarde.

De provincie is massaal uitgelopen voor de oefenpartij in Witmarsum, een dorp op zo’n twintig doeltrappen afstand van de Afsluitdijk. Wel op tijd remmen op de provinciale weg, anders rijd je zo het gehucht met de schitterende naam Grauwe Kat binnen.

Niet alle toeschouwers verkrijgen hun toegang tot het sportterrein via de legale weg, want vlak voor het aanvangstijdstip komen er uit de bosjes fans die het sportpark hebben bereikt door over een slootje te springen. Zelfs verstoken van een polsstok zit het fierljeppen de Friezen in het bloed. Er wordt op deze velden overigens niet alleen gevoetbald, maar ook fervent gekaatst. Blijkens de flinke prijzenkasten in het clubgebouw is de keatsforiening uit Witmarsum aanzienlijk succesvoller dan de voetbalclub.

Voor de oudere supporters zijn er bankjes rond het veld geplaatst. Voor de jongste is er een springkussen. En natuurlijk is Heero, de immer blijmoedige mascotte van Heerenveen, er ook. Al bijna twintig jaar gaat dezelfde man schuil in dit pak. En wie hem zo enthousiast over het veld ziet huppelen als een koe die na een lange winter op stal weer naar buiten mag, ziet de langstdienende mascotte van de Eredivisie de pensioengerechtigde leeftijd wel halen in het blauw-witte pluche.

Na een inktzwart slot van het afgelopen seizoen – waarin alleen Heero een vormdip bespaard bleef – is het optimisme teruggekeerd bij Heerenveen. Daar kan deze week zelfs de muitende Sam Larsson geen verandering in brengen. Martin Ødegaard vertegenwoordigt het nieuwe elan het best. De jonge Noor speelt vanavond als valse rechtsbuiten met zoveel intelligentie en plezier dat de glimlach geen moment van zijn gezicht wijkt. Kijk niet gek op wanneer hij over een jaar of tien zegt dat het op dit Friese kleiveld was waar hij het enorme talent dat in hem verscholen gaat definitief terugvond.

Ook de man in de audiocabine heeft de smaak helemaal te pakken. Zijn gretigheid is dusdanig dat hij in de tweede helft de goaltune al instart wanneer Dennis Johnsen zijn schot nog moet lossen. Van schrik vuurt het andere Noorse Heerenveen-talent de bal ruim naast.

De stand is daardoor 3-1 wanneer de tientallen handtekeningjagers nog tijdens het klinken van het eindsignaal het veld bestormen. Waar de meeste Heerenveen-spelers na een paar minutenvoorzichtig aanstalten maken om de kleedkamer op te zoeken, krijgt Arber Zeneli er maar geen genoeg van. Wanneer zijn eerste ploeggenoten al onder de douche vandaan komen, staat de Zweeds-Kosovaarse vleugelspits nog te signeren en poseren.

Dat duurt ook de organiserende vereniging te lang, want zo komt de kantine natuurlijk nooit vol. Het avondprogramma wordt daarom alvast aangekondigd, met als hoofdact niemand minder dan Sipke de Boer de Troubadour. Dat het nog lang onrustig bleef in Witmarsum zal u derhalve niet verbazen.

SC Heerenveen-FC Volendam 3-1
Doelpunten: Schaars, Ghoochannejhad, Kobayashi (SC Heerenveen), Stroo (FC Volendam)

De bobobarbecue

Pezen bij de buren, dat is vandaag het plan. Maar wanneer Duitsland nadert, kletteren er ineens hagelstenen als kiezels uit de lucht. Het weerbericht leert dat er een onweersbui ter grootte van het Roergebied in aantocht is. Tussen zes en zeven trekt het epicentrum daarvan over de grensstreek, laat nou net precies rond dat tijdstip daar het oefenduel van FC Groningen met VfL Bochum gepland staan.

Deze avond pezen lijkt gedoemd te mislukken, zoals het van begin af aan al niet van een leien dakje liep. Voor het aanmelden voor deze internationale oefenwedstrijd wees de persafdeling van FC Groningen door naar die van Bochum. Daar volgde een doorverwijzing naar een communicatiemedewerker, die op zijn beurt aangaf dat er maar met SV Telgte contact moest worden opgenomen. Nooit eerder werd een accreditatie-aanvraag sneller rondgespeeld dan een bal op het middenveld van Barcelona.

Ondanks de stromende regen en het indringende gedonder blijft iedereen in Telgte aanvankelijk optimistisch. De keepers van FC Groningen beginnen aan hun warming-up, de tap gaat open en een klein legertje Ordners ziet erop toe dat er niemand zonder polsbandje de vip-area betreedt. Daar ergens moet ook Hans Nijland rondlopen. We zien de directeur van Groningen niet in levenden lijve, maar zijn online-activiteit verraadt zijn aanwezigheid. Als bedrijvig twitteraar spaart Nijland op jaarbasis moeiteloos een socialmediamedewerker uit voor zijn club.

Ondertussen volgen donder en bliksem steeds sneller op elkaar. Trainer Ernest Faber roept zijn spelers naar binnen en meldt dat de wedstrijd zeker een halfuur wordt uitgesteld. Wanneer dat halfuur voorbij is, komt er nog eens een kwartier bij.