Hoe Keizer bij Ajax naar vleugels zoekt

Een technicus, die met de kalk aan zijn voetbalschoenen tegen de zijlijn continu aanspeelbaar is. De ene keer om in de aanname vooruit de directe tegenstander in het gezicht met een individuele actie op te zoeken, de andere keer om in de diepte aanspeelbaar te zijn. Met een mix van technische klasse, snelheid en een goede voorzet. De kernvoorwaarden voor een buitenspeler bij Ajax waren tot voor kort decennialang eenduidig en veelomvattend, waarbij de lat hoog werd gelegd.

Bij de nummers 7 en 11 van Ajax won teleurstelling het doorgaans echter vaker van enthousiasme. Van Tom De Mul tot Bojan Krkic, van Miralem Sulejmani tot Anwar El Ghazi. Ze kwamen en gingen weer. Veelal zonder het gevoel dat ze aan het hoge verwachtingspatroon hadden kunnen voldoen. Dit seizoen ligt de bal bij Vaclav Cerny, Amin Younes, David Neres en Justin Kluivert, waarbij vooral de laatste twee in een felle dagelijkse concurrentiestrijd zijn verwikkeld. In de laatste acht duels maakte Kluivert vier keer de opwachting in de basis vanaf de rechterflank, Neres drie keer en Cerny één keer. Van constante prestaties is nog duidelijk geen sprake.

Contraspelers

Het zorgt ervoor dat de technische staf van Ajax wekelijks aan het wikken en wegen is. Wat vraagt de tegenstander? Hoe heeft de speler getraind en is zijn vorm? Maar dat niet alleen. Ook de andere voorkeuren in het elftal spelen nadrukkelijk mee in de keuze voor Neres of Kluivert. Allereerst de spelers op dezelfde flank. ‘Kijk je naar de vier buitenspelers in onze selectie, dan spelen ze alle vier het liefst aan de zijkant waar hun favoriete been aan de binnenkant staat’, zegt Marcel Keizer. ‘Dus de rechtspoten op links en andersom. Gevolg is dat ze in hun spel dan automatisch naar binnen zijn gericht en dan moet je backs hebben die in de vrije ruimtes opduiken.’