Van strand en studentenhuis naar Europees voetbal tegen AZ

Weinig spelers van AZ zullen donderdagavond in Alkmaar meer persoonlijke supporters op de tribune hebben zitten dan de doelman van tegenstander Shelbourne FC. Keeper Wessel Speel van de ploeg uit Dublin werd overladen met verzoekjes voor kaarten. ‘Uiteindelijk heb ik er 25 kunnen regelen’, lacht hij. ‘Voor mijn ouders, mijn drie broertjes. Ooms, tantes, neefjes, nichtjes.’

Voor het eerst kan Speel zich laten zien in een profduel op Nederlandse bodem. ‘Ik probeer het te benaderen als een heel normale wedstrijd’, zegt hij. ‘Maar het wordt natuurlijk heel bijzonder. Mijn grootste wedstrijd tot nu toe.’

Veel is speciaal aan Wessel Speel, de dappere doelman die op zijn achttiende zijn vertrouwde omgeving vaarwel zei en alleen op reis ging. Die afgelopen zomer neerstreek in Dublin, en die nu in de wijk Castleknock zijn twee meter lange lijf in een nisje van een krakkemikkige pub heeft gewurmd. Knipperende kerstverlichting, Guinness-slurpers aan de bar, stelletjes aan de stoofpot, The Pogues uit de geluidsinstallatie.

Speel houdt het deze vrijdagavond bij thee. Hij kampt met de naweeën van een griepje, zijn stem is schor. Een paar uur eerder is hij met zijn teamgenoten teruggekeerd van een trainingskamp in Alicante. The Shels nemen de Conference League-confrontatie met AZ uiterst serieus. ‘Als Ieren naar Spanje gaan, kan het uitmonden in een feestvakantie. Maar onze trainer Joey O’Brien maakte gelijk de intenties duidelijk: we zijn hier om te werken. We zijn één keer gaan karten en de laatste avond zijn we gaan eten in een steakrestaurant. De rest van de week hebben we goed getraind. En we hadden een oefenwedstrijd.’