'Voetballers moeten dreigen met het ultieme middel: een staking'

Het is een klaagzang die steeds luider klinkt. Jürgen Klopp noemde het WK voor Clubs ‘het slechtste idee ooit’, Pep Guardiola vreest de impact die het toernooi volgend seizoen gaat hebben op zijn spelers en in Frankrijk gebruikte een spelersvakbond het woord bloedbad. Het sluit aan bij de bredere constatering dat er te veel wordt gevraagd van topvoetballers. We zijn op een punt beland waarop iedereen begint in te zien dat de fysieke grenzen bewaakt moeten worden, maar hoe? Zolang er af en toe wat noodkreten naar buiten komen, gaat er niets wezenlijks veranderen.

De kern van het probleem is wel duidelijk: de voetbalkalender is een monster geworden. Door de honger van clubs, bonden, de UEFA, de FIFA en televisiemaatschappijen is er geen dag meer zonder voetbal. Deze zomer werd Stephen Eustáquio geselecteerd voor twee toernooien die gelijktijdig plaatsvonden. Met FC Porto deed hij mee aan het WK voor Clubs en het plan was dat hij na de uitschakeling zou aansluiten bij de nationale ploeg van Canada voor de Gold Cup. Uiteindelijk ging dat niet door, maar dat het überhaupt werd overwogen zegt genoeg over de belangen en hoe iedereen vecht voor zijn eigen stukje van de taart.