Voetballen met een geniale gek: 'Ik heb Paul Gascoigne nooit gelukkig gezien'

Aron Winter (58)            

Teamgenoot van Gascoigne bij Lazio, periode: juli 1992-juli 1995

‘We werden vlak na elkaar aangetrokken, ik iets eerder dan Paul. De kennismaking herinner ik me nog goed. Ik zat te lunchen met mijn vriend en manager Hans Oosting, toen Paul zich bij ons tafeltje meldde. Met zijn handen pakte hij eten uit mijn bord en stopte het in zijn mond. We hadden elkaar nog niet eerder ontmoet. We werden gabbertjes in Rome. Paul was de sterspeler, maar toen hij bij ons aankwam was hij nog aan het revalideren. Hij kampte nog met de naweeën van de kruisbandblessure die hij een jaar eerder had opgelopen in de FA Cup-finale.’

‘Ook was hij in het begin even zoekende in een voor hem heel andere cultuur. Je weet hoe die Engelsen zijn. Hij sprak de taal niet, en ook later bleef het bij een paar Italiaanse woorden. Maar dat maakte voor hem verder niet uit. Hij babbelde er niet minder om. En als je de vedette van de ploeg bent, word je toch wel begrepen. Ook waren er altijd wel mensen in de buurt die dingen voor hem konden vertalen, zoals Karl-Heinz Riedle, Thomas Doll en ik.’