'Voetbal is géén oorlog'

Tegen de voorgevel van De Vijverberg hangt de belangrijkste huisregel, in grote letters: Wi-j doet ’t samen of wi-j doet ’t niet! ‘Mooi, hè’, verzucht Mart de Kruif, sinds juni voorzitter van De Graafschap. De strijdleus van De Superboeren is ook van toepassing op zijn voorgaande werkzaamheden in het Nederlandse leger. Samenwerken, daar gaat het om volgens De Kruif, op slag- dan wel voetbalveld.

Voor een man die maar al te vaak werd geconfronteerd met het slechtste in de mens, maakt hij een montere indruk. ‘Zo leuk dit’, zegt hij over alles wat hij tegenkomt. Over zijn eerste half jaar bij De Graafschap: ‘Supergaaf!’ De Kruif gaat voorop naar een klein keukentje in het stadion, rommelt wat met een koffiezetapparaat en weet twee kopjes vol te persen. Daarna gaat hij de trappen op, naar een bruin supporterscafé dat deze wedstrijdloze woensdag verder niet in gebruik is. Het is er frisjes. ‘Kou is een emotie’, citeert De Kruif  een uitspraak die hij als rillende soldaat in de schuttersputjes keer op keer van dezelfde luitenant te horen kreeg. ‘Gelul natuurlijk.’

De Kruif is een man zonder opsmuk, maar bedolven onder decoraties. Alle onderscheidingen opsommen die hij in zijn veertigjarige loopbaan bij Defensie verzamelde, is genoeg om het kerstnummer van VI te vullen. ‘Doe maar niet’, zegt de 67-jarige Gelderlander, die opklom tot generaal, troepen leidde in Bosnië en Afghanistan en als commandant der Landstrijdkrachten vijf jaar de hoogste militair van de Nederlandse Landmacht was.