Vierhonderd ongewassen Vitesse-shirts: 'Het is een verslaving'
In Balverliefd aandacht voor de gang van zaken achter de schermen van het voetbal en opvallende gebeurtenissen aan de rand van het veld. Deze week over de Vitessenaar met meer dan vierhonderd ongewassen shirts van de club.
Het is woensdagmiddag en Marco Bosch zwaait zijn deur open in Elst, een dorp onder de rook van Arnhem. Hij is goed gemutst, want twee uur eerder is naar buiten gekomen dat Vitesse het spoedappel heeft gewonnen. Vitesse leek na talloze rechtszaken toch echt de proflicentie kwijt te zijn, maar plotseling was daar het nieuws dat de Arnhemmers toch mogen deelnemen aan de Keuken Kampioen Divisie. Iets verderop wordt op Papendal een persconferentie belegd en op de Korenmarkt gooien supporters ondertussen liters pils in hun kraag. Bosch heeft deze middag duizend keer de site van De Gelderlander ververst. ‘Ik zat wel even te juichen, ja’, zegt hij opgelucht. ‘Dit keer leken we echt dood en begraven.’
'Er zijn tijden geweest dat ik ieder uur op Marktplaats keek'
Bosch werd als kleine jongen door zijn vader en oom aangestoken met het Vitesse-virus. Rond zijn zevende zat hij voor het eerst op de jongensrang, een hoekje in Monnikenhuize waar kinderen voor drie gulden naar Vitesse konden kijken. ‘Stond ik daar tussen het uitvak en de overdekte tribune in. Een beetje ravotten tegen dat uitvak. Schitterende tijd!’ Voor veel supporters bepaalt Vitesse het weekritme, maar bij Bosch gaat het nog wel een stapje verder. Hij is namelijk een fanatiek verzamelaar van gedragen Vitesse-shirts en heeft in zijn huis ruim vierhonderd exemplaren hangen. ‘Het is honderd procent zeker een verslaving’, lacht hij. ‘Ik ben er écht constant mee bezig. Er zijn tijden geweest dat ik ieder uur op Marktplaats keek.’
In zijn woonkamer is nog weinig te zien van zijn Vitesse-obsessie. Bosch leidt verder een doodnormaal leven: hij heeft een vrouw, twee dochters, is docent lichamelijke opvoeding en amateurtrainer bij een Vijfdeklasser. Hij loopt de krakende trap van zijn woning op richting de eerste verdieping. Daar is een kleine kamer gewijd aan zijn verslaving. Er hangen rekken vol met geel-zwarte thuisshirts en uittenues in allerlei kleuren. De oudste komt uit de jaren zestig en de nieuwste is van afgelopen seizoen. ‘Ik durf niet te zeggen wat het allemaal heeft gekost, maar in ieder geval heel veel bloed, zweet en tranen.’
© Pro ShotsMister Vitesse
Bij binnenkomst staan zijn oudste en meest waardevolle shirts op mannequins. In de gigantische inloopkast hangen shirts van John van den Brom, Mahamadou Diarra, Abubakari Yakubu en eeuwige Vitesse-legende Theo Bos. ‘Als kind was ik al gek op Vitesse en heb ik zelfs mijn spreekbeurt over de club gehouden’, vertelt hij. Bosch weet nog goed dat hij als jonkie een brief stuurde naar de club, om te vragen of Theo Bos een bijdrage wilde leveren aan zijn presentatie. Eerst kreeg hij een afwijzing, omdat de club talloze verzoeken kreeg. ‘Op een dag was ik buiten aan het voetballen en kwam mijn moeder naar me toe: “Marco, er is telefoon voor je!”’ Aan de andere kant van de lijn hoorde hij de stem van Mister Vitesse. ‘Theo vertelde dat hij graag naar mijn school wilde komen. Hij kwam me ’s ochtends ophalen in zijn Jeep en heeft toen een verhaaltje over Vitesse verteld. Schitterend, toch?’
De verslaving van Bosch begon toen hij als CIOS-student stageliep bij Vitesse. ‘Toen was Bos ook een tijdje trainer van de A1 en van de selectie. Stond ik ineens met mijn grote held over voetbal te praten onder de douche.’ Als stagiair kreeg hij de eerste shirts van spelers. ‘Als er bijvoorbeeld een klein foutje of een scheurtje in zat, kreeg ik die mee.’ Op de opleiding voor sport en bewegen zat hij ook bij meerdere jonge spelers in de klas, zoals Émile Mbamba en Kallé Soné. ‘Van die gasten kreeg ik dan ook weleens wat.’ Het wakkerde een vuurtje in hem aan, dat tot de dag van vandaag nog lang niet is gedoofd. Vanaf dat moment begon hij met het doorspitten van sites als Marktplaats en eBay. Hij schiet in de lach: ‘Tja, en voor je het weet zijn het er vierhonderd.’
'Die shirts komen bezweet aan bij het depot van Matchworn Shirts en dan worden ze direct verzonden. Dat ruik je soms ook wel'
Alle shirts in zijn inloopkast zijn ongewassen. ‘Ik wil dat ze uniek blijven’, zegt hij. Bosch heeft alle shirts op volgorde van jaartal hangen, waardoor hij ieder shirt binnen een split second in zijn handen heeft. ‘Deze heeft Marcus Steffen vorig jaar gedragen’, zegt hij over een shirt met moddervlekken. ‘Die shirts komen bezweet aan bij het depot van Matchworn Shirts en dan worden ze direct verzonden. Dat ruik je soms ook wel.’ Toch is wassen geen optie voor hem. ‘Ik hang ze uit, laat ze drogen en hooguit spuit ik er een luchtje overheen.’ De Vitesse-shirts zijn op de veilingsite van Matchworn Shirts nog wel voor een redelijke prijs te bemachtigen, maar het is daar ook doodnormaal dat shirts van Kylian Mbappé en andere wereldsterren voor vijftienduizend euro de deur uitgaan.
In de rekken hangen shirts van Roy Makaay, Bob Peeters, Stijn Vreven, maar ook van minder bekende spelers als Ștefan Nanu, een Roemeense rechtsback. Bosch schuift wat kleerhangers opzij en heeft plotseling een hele rits aan op het eerste oog dezelfde uitshirts van vorig seizoen in zijn hand. ‘Vorig jaar hadden ze Melis achterop als sponsor, maar ook een tijdje Arkimedes. En kijk, op deze staat weer Support Casper op de voorkant. Dat lijkt voor veel mensen een klein verschil, maar ik móét ze dan allemaal hebben.’ Daarna alsof hij Machu Picchu, de Piramide van Cheops of een van de andere Zeven Wereldwonderen ziet: ‘Deze is toch ook supergaaf? De vlekken van het veld zitten er nog in.’
© Pro ShotsEén van de oudste exemplaren in zijn collectie.