
Voetbal International
Aanvallende back Elijah Dijkstra maakt bij AZ ook defensief stappen
Met Sven Mijnans stond er een uitblinker op het veld tijdens de bekerfinale tussen AZ en NEC, maar de rol van Elijah Dijkstra kan ook niet onbesproken blijven na de eindstrijd in De Kuip. Aan de hand van beelden analyseert VI zijn spel tegen NEC.
Drang naar voren
Met Mijnans als ‘valse rechtsbuiten’ creëert trainer Leeroy Echteld op het middenveld niet alleen een vierkant en een numeriek evenwicht ten opzichte van NEC, maar ook een open ruimte voor Elijah Dijkstra. De pijlsnelle rechtsback komt graag op en maakt veel indruk met zijn loopacties en zijn enorme drang naar voren. In zijn buurt staan vaak Mijnans, Jordy Clasie of Kees Smit. Waar deze drie spelers vooral voor rust, controle en creativiteit zorgen, maakt Dijkstra indruk door na het inspelen direct weer door te bewegen.
Dat levert voor de rust een grote kans op. Başar Önal verliest Dijkstra uit het oog, waardoor hij plots voor Jasper Cillessen staat. Met een goede reflex keert de NEC-doelman deze inzet. Vlak voor tijd heeft de talentvolle verdediger een belangrijk aandeel in de afgekeurde 4-1 van Mijnans. Dijkstra is niet alleen gevaarlijk met zijn snelheid en dribbels, maar komt ook in de positie om te scoren of een ploeggenoot in stelling te brengen.
Diepte, omschakeling en inhoud
In De Kuip is het onderlinge duel tussen Dijkstra en Önal op voorhand interessant. Dijkstra bestrijkt zoals bekend de hele rechterflank, terwijl Mijnans naar het centrum beweegt. Wanneer een directe tegenstander achter Dijkstra aangaat, ontstaat er ruimte voor een uitgezakte middenvelder, maar wanneer een NEC-flankspeler Dijkstra uit het oog verliest, is het direct gevaarlijk. Zeker met een passende speler zoals Mijnans.