VI Rebound: tienduizend kilometer door Rusland voor een balletje trappen

© Pro Shots

De vliegreis van Moskou naar het Lenin Stadium in Khabarovsk.

Russische voetballers met vliegangst kunnen komend jaar hun borst natmaken en pillen bestellen. Want Luch-Energya Vladivostok komt eraan, de club die aan de andere kant van de wereld haar thuiswedstrijden speelt. Eerst moet Rusland worden veroverd, daarna heel Europa. Een reportage over de meest betreurde kampioen van het noordelijk halfrond.

Eerst even een situatieschets. Vladivostok ligt in het uiterste oosten van Rusland, in de regio Primory. Die wordt geleid door gouverneur Sergei Darkin (42), de man die de Amerikaanse droom in Rusland symboliseert. Begonnen als dokwerker in de haven van Vladivostok, stichtte hij in 1991 de firma Roliz, die zich succesvol bezighoudt met scheepsbouw en visserij. In 1998 werd hij directeur van de Primorye Bank en daarmee selfmade miljonair. In 2001 deed Darkin succesvol een gooi naar het gouverneurschap. Tot veler verrassing, want hij kwam uit het niets.

Wel moest hij zich tijdens zijn inauguratie protestkreten laten welgevallen als: 'Primory, gijzelaar van de maffia.' Want Darkin werd ervan beschuldigd stemmen te hebben gekocht en een hardnekkige geruchtenstroom verhaalde over contacten met de onderwereld. Onder anderen met Winnie the Pooh, ofwel Vladimir Nikolayev, de huidige burgemeester van Vladivostok. Die verdiende in een vorig leven ook een vermogen in de visserij, zat achttien maanden in de gevangenis voor een aanslag op een zakelijke rivaal en werd pas tot burgemeester gekozen nadat zijn grootste concurrent Viktor Cherepkov zwaargewond raakte bij een granaataanval. Een andere beschuldiging luidt ook, zo schampert Nikolayev zelf, dat hij kinderen eet voor het ontbijt.

Schimmige mannen dus, die Darkin en Nikolayev. Ze vormen staat en stad, en daarmee tevens de autoriteiten die de absolute zeggenschap hebben over Luch-Energya Vladivostok. Dat was tot mei van dit jaar de club van directeur Viktor Skripal. Die stapte op een mooie lentedag zijn woning uit, zó een kogelregen in. Dood. Het was een van de 350 moorden die er jaarlijks in Primory worden gepleegd. Welkom in het wilde oosten van Rusland. Om er te komen laten we dit keer de beroemde Trans-Siberië-route links liggen. Tenslotte beslaat die vanuit Moskou nog altijd 9.289 kilometer spoor en lijkt die boemeltocht van zeven dagen over eindeloze toendra's, langs talloze geïsoleerde dorpen en over machtige rivieren romantischer dan ze is. We verkiezen de Boeing van Aeroflot en dat is al bewogen genoeg. De vliegmaatschappij heeft namelijk het serveren van sterke drank in de ban gedaan. Ten einde de negen uur durende vlucht toch wat aangenaam te maken nemen de ervaren reizigers daarom zelf flessen wodka, whisky en gin mee, larderen ze één en ander met hele gegrilde kippen, in knoflook gebakken kastanjechampignons en pittige worsten, en hangt er in het vliegtuig binnen de kortste keren de zurige en bedompte geur van een feesttent. Een reis in een treincompartiment met Hollandse hooligans lijkt een mildere straf.

Winnie the Pooh

Na door de nacht heen te zijn gevlogen en high van de alcoholdampen komen we om half elf in de ochtend aan op het vliegveld van Vladivostok. Er wacht de warme ontvangst van Alexander Lvov, een even behulpzame als hilarische verschijning. Hij is het stereotiep van de Rus. Lange donkere jas, zwart overhemd, knalgroene das en xl-zonnebril. Maestro van de mimiek ook, fel in gebaar, zuinig in het woord. Lvov: 'Ik moet mij verontschuldigen voor mijn armoedige Engels. 's Avonds gaat het beter. Als ik wodka op heb, dan rolt Shakespeare er zó uit. En als ik bier heb gedronken, spreek ik vloeiend Duits.' Hij lijkt wel wat op Al Pacino. Diezelfde starende ogen die niets lijken te zien, af en toe wat gegrom, één en al theater. Was perschef bij de Russische nationale ploeg tijdens het WK van 2002, werkte daarvóór drie maanden in dezelfde hoedanigheid voor Dinamo Moskou en zes jaar bij Spartak Moskou. 'Ik heb zes gouden medailles met Spartak gewonnen', meldt Lvov trots. Nu is hij journalist bij de grootste Russische sportkrant Sport Express en heeft-ie zichzelf uitgeroepen tot speciaal gezant in Moskou voor Luch-Energya Vladivastok. En dat is het doel van deze bizarre reis: de voetballers van Luch, wat zoveel betekent als zonnestraal

Ze hebben hun eigen miserabele geschiedenis overwonnen, zijn kampioen geworden van de eerste divisie en promoveren voor de tweede keer in het bestaan naar de Russische Premier League. Daarmee zijn ze direct de meest betreurde kampioen van dit halfrond. Ze komen tenslotte uit Vladivostok, dat onder Stalin voor Sovjet-burgers was gesloten omdat hier in de Koude Oorlog de Pacifische marinevloot lag, en van voetbalminnend Rusland had Vladivostok voor eeuwig gesloten mogen blíjven. Negen uur duurt de vlucht vanuit Moskou immers en er moet liefst zeven uur tijdsverschil worden overbrugd. Andere wereld, andere tijd, net geen ander zonnestelsel. Niet voor niets spreken de Russen over 'het Verre Oosten' als ze het over Vladivostok hebben, terwijl ze een vreemde natie als Israël aanduiden als 'het Nabije Oosten'.

Dar-es-Salaam - Ajax