ColumnVerliefd op Robin van Persie
Laat ik gewoon eerlijk zijn. Ik kan het op honderd verschillende manieren zeggen, ik kan om de hete brei heen draaien en ik kan hier enige cynische reserve inbouwen, maar ik ga het nu eens gewoon precies zo zeggen als het is: ik ben verliefd op Robin van Persie.
Hoe ik dat weet? Ik sta vlak na interviews met Robin zingend mijn handdoekjes op te vouwen, ik heb opeens zin om voor iedereen te koken, ik ruik aan mijn eigen oksels en fluister: heerlijk luchtje, Niekieboy. Soort bosvruchten in een geurend weiland. Je doet er toe, jongen. Ja ik heb het tegen jou, Nicoboy.’
Ik schrijf het hier zonder enige ironie: Robin van Persie maakt iedereen gelukkiger. Hij heeft mij de laatste maanden zoveel geleerd. Dat nieuwe onbekommerde realisme van hem is zo inspirerend. Wel of niet een tweede plaats, hij ziet wel. Hij geniet van FC Utrecht. Robin loopt handenwrijvend naar de persconferentie. Het lijkt allemaal verdacht veel op onbekommerd geluk.