Van voetballen met Auba naar het runnen van een eigen spa
Regelmatig duiken nieuwsberichten op van jonge spelers die in het buitenland tekenen voor een topclub. Maar wat als je door externe factoren nooit de carrière krijgt zoals je op dat moment had verwacht? Wat doet dat met je? En hoe vind je jezelf opnieuw uit? Abdelmajid Bouali (29) belandde als jonkie tussen Borussia Dortmund-sterren als Pierre-Emerick Aubameyang en Marco Reus, maar bewandelde vervolgens een compleet ander pad.
Bouali begint in een koffietent in Badhoevedorp twee versnellingen hoger te praten als het over zijn jaren bij Borussia Dortmund gaat. Het is alweer achtenhalf jaar geleden dat zijn broer hem plotseling belde met het nieuws dat hij niet kon geloven. De Bundesliga-gigant wilde hem graag overnemen van Roda JC, waar hij op dat moment als amateur in het beloftenelftal speelde. Niet veel later belandde hij in een bijna hallucinante wereld. ‘Ineens kwam ik heel vaak bij Aubameyang thuis’, lacht hij. ‘Hij leefde letterlijk als een filmster. Hij had acht auto’s: Ferrari’s, Lamborghini’s, noem het allemaal maar op.’ Er verschijnt een lach op zijn gezicht: ‘Ik wist als jong gastje niet wat ik zag, iets daarvoor woonde ik nog in een studio in Limburg.’
Bouali leefde in Dortmund het leven waar hij als klein jongetje blind voor had getekend. Hij had een mooi huis van de club, verdiende een goed salaris en ging iedere dag uit eten. ‘Ik hoefde me nergens druk over te maken; ik moest alleen zorgen dat ik fit bleef en inzetbaar was voor de coach. 24 uur per dag bezig zijn met voetbal, dat was het leven dat ik altijd wilde leiden.’
Maar, wat hij toen nog niet wist, is dat een voetballoopbaan ook in een split second kan omslaan. Hij had op dat moment nog niet kunnen bedenken dat hij drie zware knieblessures zou oplopen, lang zonder club zou zitten en vervolgens zou gaan voetballen in de Regionalliga en op Nederlands amateurniveau. Laat staan dat hij nog een kort avontuur bij een club uit Palestina zou beleven.
© Bouali. Tussen de sterren
Bouali groeide op in de Amsterdamse buurt Geuzenveld, waar hij op de pleintjes voetbalde met oudere gasten als Moestafa El Kabir, Stefano Lilipaly en iets jongere Abdelhak Nouri. ‘Hij was als kind gewoon Lionel Messi, die heeft op de pleintjes grote jongens echt laten kruipen.’ Ook Bouali viel al snel op en maakte een tocht langs de jeugdopleidingen van FC Utrecht, Almere City en ADO Den Haag, en belandde dus in het tweede elftal van Roda. Op een toernooi in Kerkrade viel Bouali op bij een Duitse scout. Toevallig was er bij het tweede van Dortmund iemand geblesseerd op zijn positie, waardoor de timing voor hem perfect uitpakte.
Ik viel helemaal stil, besefte het gewoon niet. Vroeg nog: Bedoel je het échte Borussia Dortmund?
Niet veel later nam een zaakwaarnemer contact op met zijn broer. Bouali kreeg op een trainingskamp de kans om zich te laten zien. Het telefoontje van zijn broer met dit nieuws zal hij nooit vergeten. ‘“Geloof het of niet, maar je gaat meetrainen bij Dortmund”’, imiteert hij de woorden van zijn broer. ‘Ik viel helemaal stil, besefte het gewoon niet. Vroeg nog: Bedoel je het échte Borussia Dortmund?’