Trainen met een microfoontje en debuut in Friesland: de eerste week van Ronaldo bij PSV
In de rubriek VI-Tijdmachine brengen we met regelmaat nieuwe verhalen over toen, en elke dag van het weekeinde herplaatsen we een artikelen uit ons rijke archief. Deze keer gaan we terug naar 1994, toen het wonderkind Ronaldo net was neergestreken bij PSV.
VI besteedde destijds vanzelfsprekend veel aandacht aan de zeventienjarige superster in de dop. PSV troefde die zomer Ajax af in de strijd om Ronaldo, die zich in juli met Brazilië had gekroond tot wereldkampioen, al maakte de aanvaller geen minuten op dat toernooi. Twee jaar lang zou de aanvaller uitkomen voor PSV, waarna een tournee langs tal van topclubs volgde. Dat lag nog allemaal verscholen in de toekomst toen Frans van den Nieuwenhof verslag deed van Ronaldo's eerste schreden in Nederland.
Zijn langverbeide verschijning op Eindhoven Airport kreeg toch nog iets pathetisch. Als kleinschaligheid je kracht is, ligt kneuterigheid kennelijk op de loer. Ronaldo keek wat onhandig naar het PSV-vaantje dat hem in de borstzak van het bordeauxrode colbert was gestopt. Kennelijk bezorgd over de vraag of het souvenir niet los zou geraken, verloor hij even de concentratie bij het afdalen uit het privévliegtuigje dat de NV Philips onder de naam PHILR beschikbaar had gesteld. Het eerste wat Ronaldo op Nederlands grondgebied deed, was het stoten van zijn hoofd.
De PSV-bestuurders Frits Schuitema en Harry van Raaij alsmede 72 supporters en een hond waren hem komen opwachten. Plus de onvermijdelijke ploeg van het Braziliaanse station TV Globo, die vier dagen lang elke handeling van Ronaldo vastlegde. De tocht was zwaar geweest, van zijn geboorteplaats Rio de Janeiro via Sao Paulo en Salvador naar Parijs, dan overstappen naar Amsterdam en tenslotte een klein half uur naar Eindhoven. Het emotionele afscheid van moeder Sonia, zijn broertje en vriendin Luciana leek al vergeten. 'Het was vooral voor hen heel moeilijk', zei Ronaldo koel. 'Ik heb hier een doel, ik ben gefixeerd op mijn carrière.'
.jpg?width=1800)
© VIRonaldo nam de inburgering direct heel serieus
Zijn familie zou over tien dagen naar Eindhoven komen. Ronaldo gaf een korte beschrijving van zijn jeugd, die zich in de slagschaduw van het beroemde Maracanã-stadion had afgespeeld. Daar, in de favela's van Bento Ribeiro, was hij een gekende spijbelaar die slechts met moeite de lagere school voltooide. De overlevering wil dat Ronaldo in huilen uitbarstte toen zijn vader hem op zijn twaalfde verjaardag geen bal, maar een ander cadeau bezorgde. 'Ik heb in mijn jeugd veel moeilijkheden moeten overwinnen', vertelde Ronaldo, 'maar honger heb ik gelukkig nooit gekend.'