Toen Van den Herik (soms met tegenzin) inging op de keuzes van Feyenoord

De altijd uitgesproken Van den Herik had op dat moment onrustige maanden achter de rug. Na het winnen van de landstitel in 1993 ging het langzaam bergafwaarts met Feyenoord. Met de eerder gevierde trainer Willem van Hanegem werd in oktober 1995 gebroken. Onder Arie Haan moest de weg naar boven weer worden ingezet. Alle reden dus voor VI's Frans van den Nieuwenhof om uitgebreid bij te praten met Van den Herik.

Welke gedachten en gevoelens komen bij u op als u terugdenkt aan de zomer van 1993?

'Daar denk ik nooit aan terug. Ik werk niet in het Home of History van Feyenoord. Ik houd me bezig met morgen en niet met gisteren.'

Bepaalde kwaliteiten die Feyenoord in het kampioensjaar bezat, zijn de laatste jaren verdwenen.

'We hebben een dip gehad, dat is duidelijk. Tegen alle verwachtingen in. We beëindigden het vorige seizoen in de wetenschap dat Feyenoord zich niet nog zo'n jaar kon permitteren. Ik had een frisse herstart verwacht en daar zag het aanvankelijk ook wel naar uit. In de voorbereiding hebben we tegen Chelsea en Ajax goed gespeeld. Tot aan het Barcelona-toernooi. Toen ging het ineens vreselijk tegenzitten.'

Wat is er daar precies fout gegaan?

'Weet ik niet. Als het één facet was geweest, hadden we meteen kunnen corrigeren. Maar er is iets in de groep geslopen, wat ertoe leidde dat er geen wisselwerking meer bestond tussen spelers en technische leiding. Dat ontaardde in een bepaald gedrag van die groep.'

Hoe omschrijft u dat gedrag?

'Tja. (Lange stilte) Een anti-teamgedrag. Er ontstond duidelijke groepsvorming binnen het team. Waarbij de trainer op een eiland kwam te staan. Feyenoord was eigenlijk een Waddenzee geworden. Allemaal eilandjes waartussen geen verbinding meer bestond.'