Toen Stefan Babovic zich voorstelde: 'Feyenoord is pure passie'

Feyenoord verkeerde destijds in financieel zwaar weer, na een sportief rampzalig seizoen 2008/09. Trainer Mario Been moest destijds op nul beginnen. Een van de nieuwelingen luisterde naar de naam van Stefan Babovic. Het gerucht deed de ronde dat zijn vader zijn salaris ophoestte. Het is een van de onderwerpen die aan de orde komt in dit interview, dat verscheen vlak nadat de middenvelder een rode kaart kreeg in De Klassieker tegen Ajax.

Hij overleefde twee oorlogen, speelde op de vlucht voor de NAVO-bommen op dertienjarige leeftijd een seizoen voor de Griekse topclub Olympiakos, brak als voetballer van FC Nantes de kaak van een medespeler en kreeg zondag rood tegen Ajax. Het leven was hard voor Stefan Babovic (22), ooit het grootste talent van Servië en nu speler van Feyenoord. De Messi van de Balkan stelt zich voor.

Hoe kun je zo stom zijn?

'Het was geen rode kaart. Ik spring omhoog met mijn armen gespreid zoals ieder mens dat doet. Met mijn hand raak ik Vertonghen in het gezicht. Hij bloedde en de scheidsrechter geeft rood. Guus Hiddink en Willem van Hanegem vonden dat niet terecht. Ik ook niet.'

Je gaat in beroep tegen de schorsing van vier duels waarvan een voorwaardelijk?

'Omdat ik het niet eens ben met die straf. Het was nooit mijn intentie die jongen te raken. Als ik rood krijg, had Luis Suárez ook rood moeten krijgen. Ik wil niemand een kaart aanpraten, maar het is wel zo.'

Betaalt je vader je salaris een beetje op tijd?

'Ik krijg mijn salaris keurig op tijd, maar niet van mijn vader. Als het wel zo was, had ik het gezegd. Het is een misverstand dat ik een dure jongen ben. Bij FC Nantes had ik een topcontract, ik was een van de best betaalde spelers van het land, maar geld doet me niks. Voetbal wél. Daarom wilde ik naar Feyenoord voor een salaris dat vele malen minder is dan wat ik in Nantes kreeg.'

Je maakt al twee maanden deel uit van de selectie van Feyenoord, maar nu pas krijg je een kans. Waarom heeft het zo lang geduurd?

'Omdat de trainer me in bescherming heeft genomen. Toen ik hier net was, had ik last van mijn hamstrings, maar ik wilde me zo graag laten zien tijdens de trainingen dat ik mezelf dreigde voorbij te lopen. Mario Been vond dat ik eerst moest wennen: aan de club, de spelers, de manier van voetballen in Nederland. Ik kreeg speeltijd in het tweede elftal en voor de beker tegen Harkemase Boys en FC Den Bosch. Zondag stond ik voor het eerst in de basis in een competitiewedstrijd, meteen tegen Ajax. Die geleidelijke opbouw is goed geweest. Ik voel me topfit en heb veel vertrouwen. Pas nu ben ik écht klaar voor Feyenoord 1.'