VI TijdmachineToen Noa Lang zijn Ajax-droom opgaf, en volledig opbloeide
In de rubriek VI Tijdmachine brengen we met regelmaat nieuwe verhalen over toen, en elke dag van het weekeinde herplaatsen we een artikelen uit ons rijke archief. Vanwege de mogelijke terugkeer van Noa Lang bij Ajax, als vervanger van de door PSG begeerde Mika Godts, gaan we terug naar februari 2021. Als de aanvaller vertelt over zijn vertrek uit Amsterdam, de pijn die hij daarbij voelde, en zijn glansrol in Brugge.
Het appartement van Noa Lang, net buiten Brugge, laat zich het beste omschrijven als een luxe jongenskamer, zo begint VI-redacteur Stef de Bont. Het heeft een hagelwitte hoekbank, een moderne inbouwkeuken en een dakterras met loungegedeelte. De meeste beweging vindt echter plaats rondom een bescheiden televisie. Links en rechts zwerven PlayStation-controllers, maar ESPN doet dienst als testbeeld. In de keuken heeft zijn moeder potten met volkorenpasta en granola neergezet. De fruitschaal ligt vol groene appels, de koelkast is gevuld met flesjes water. Lang grapt dat de minder gezonde producten uit het zicht liggen.
Halverwege de kamer hangt de eyecatcher, een enorm kunstwerk. Het is de kop van een leeuw. Zijn donkere ogen volgen je als het ware door de ruimte. Als we voorzichtig informeren of het een stille verwijzing is naar het Nederlands elftal, schudt het talent heftig het hoofd. ‘Nee, ik vind dat gewoon mooi’. En gewoon mooi is wat telt in een jongenskamer.
Matthijs de Ligt heeft weleens gezegd: "Kon ik maar zo goed voetballen als Noa". Veel van die jongens waren verder in hun hoofd
Het is begin december 2020 als we voor het eerst afreizen naar Brugge. Kort daarvoor heeft Lang zijn eerste Champions League-doelpunt gemaakt namens Club. Hij kent nog amper de weg in het Jan Breydelstadion, maar is door de eigen fans nu al uitgeroepen tot Speler van de Maand november. Het bijbehorende beeldje heeft een prominente plek in de woonkamer gekregen. Het staat onder drie ingelijste foto’s: Lang in het shirt van Ajax, FC Twente én Club.
‘Het gaat aardig, maar dit is echt nog niet mijn hoogste niveau’, sprak hij destijds. ‘Ik kan het nog niet eens negentig minuten volhouden. Na zestig minuten kan ik bijna niet meer. Ik lach erom, maar het is niet best. Bovendien zit ik hier pas twee weken. Ik heb anderhalve maand in een hotel gewoond en mis thuis wel een beetje.’
Twee maanden later speelt hij fluitend twee wedstrijden in een week. Het beeldje in zijn woonkamer heeft bovendien gezelschap gekregen. Ook in december én januari was Lang met afstand de beste in Brugge. ‘Of ik mezelf verras? Nee, ik ben altijd zeker geweest van mezelf. Eigenlijk gaat het nu pas beginnen.’
© Pro ShotsMet Ruud Vormer in de Champions League.
VARKENOORD
Hij spreekt zelf van een nieuw hoofdstuk. Eind vorig jaar kwam Lang op eigen benen te staan. Niet langer onder één dak bij zijn moeder in Rotterdam en geen ritjes meer naar De Toekomst. Naar Ajax, zijn cluppie. Het verhaal van een Feyenoord-talent dat in een Ajax-tenue Varkenoord op kwam lopen, mag inmiddels bekend zijn. Een getogen Rotterdammer met een Ajax-slaapkamer die in 2013 zijn geluk niet op kon toen hij een kans kreeg in Amsterdam. Hij had maar één doel: doorbreken in De Arena. Maar verder dan veertien optredens en 521 minuten kwam hij niet. Het in zijn ogen gedwongen vertrek naar Brugge hakte erin. ‘Denk je dat ik het niet erg vond om op zo’n manier weg te gaan bij de club waar ik als klein jongetje al van droomde?’, zei hij daar zelf over. ‘Opeens was mijn droom weg.’
In Nederland werd aanvankelijk lauwtjes gereageerd op zijn vertrek. De concurrentie in Amsterdam is nu eenmaal groot en Lang had het stempel lastig te zijn. Analisten hadden het liever over nieuwkomer Antony en de sambavleugels van Ajax, met ook David Neres in de selectie. Hoe anders is dat nu. Na 25 officiële wedstrijden voor Club staat de teller al op twaalf doelpunten en negen assists. Brugge heeft een eigen wonderkind.