VI TijdmachineToen Nederland het WK miste door een black-out van Wim Kieft
‘Ja, dat doe ik vaker, iemand erin luizen.’ De middenvelder had al het geniepige gezicht waarbij de blik van de wijkagent – met de steen die zojuist door de ruit is gegaan in zijn handen – spontaan blijft hangen als hij de verdachten voor zich één voor één afgaat. En nu geeft Franky Vercauteren het ook gewoon toe! Nederland walgt van de Belg, terwijl slachtoffer Wim Kieft meelij wekt.
Dit verhaal is afkomstig uit het VI-weekblad.
De VI-Tijdmachine reist veertig jaar terug in de tijd als Leo Beenhakker bondscoach van het Nederlands elftal is en Dick Advocaat zijn assistent. Ben Wijnstekers draagt de aanvoerdersband en gaat na een aantal magere Oranje-jaren voor zijn laatste kans op een eindronde, net als andere routiniers als Ron Spelbos, Willy van de Kerkhof en Simon Tahamata. Maar het voetbalhart maakt vooral een sprongetje om al het ontluikende talent. ‘Doe nou effe je ogen dicht en luister naar het volgende rijtje’, windt Beenhakker er geen doekjes om in VI. ‘Vanenburg, Van Basten, De Wit, Gullit, Kieft, Been, Van der Gijp, Rijkaard. Nou, dan noem ik toch wat...’
En toch is het na het gemiste WK 1982 en EK 1984 bijna wéér fout gegaan, ditmaal in de kwalificatiegroep voor het WK in Mexico. Dankzij een bevlieging van Robbie de Wit in Boedapest heeft Oranje godzijdank nog de laatste strohalm gegrepen en heeft het zich als op één na slechtste nummer twee van de UEFA-zone geplaatst voor een play-off tegen België. Nu gaat het dan eindelijk tóch nog gebeuren, zo weten de ruim veertien miljoen Nederlanders zeker. Die immer lafjes spelende Zuiderburen maken geen schijn van kans. De euforie stijgt aan Oranje-zijde naar grote hoogte. Totdat minuut drie van het heenduel aanbreekt, er een luid gejoel in het Astridpark opsteekt en Franky Vercauteren kermend van de pijn op de grond ligt.