
Toen József Kiprich moest vertrekken bij Feyenoord
Voetbal International viert dit jaar zijn zestigjarig jubileum. Naar aanleiding daarvan herplaatsen we elke dag in het weekeinde een verhaal uit ons rijke archief. Dit keer gaan we terug naar de dag dat Ajax de Champions League wint. Maar in plaats van juichende Amsterdammers richten we onze blik op Rotterdam-Zuid, waar met het vertrek van (de deze zaterdag jarige) József Kiprich een einde aan een tijdperk komt.
Op de voorpagina van VI 21 van 24 mei 1995 staat de Tovenaar van Tatabánya met de handen omhoog, maar is de kop: ‘Afscheid doet pijn.’ 67 pagina’s verderop een bijzondere foto: József zittend voor een houten tuinhuisje. Met wat bloemetjes ervoor. Maar Kiprich zit met de armen over elkaar en zijn gezicht spreekt boekdelen. Hij wil eigenlijk helemaal niet weg...
Eén minuut voor tijd mag hij invallen, zo begint het verhaal. Heel wat 31-jarige clubiconen zouden er hun neus bij ophalen, maar József Kiprich staat te trappelen aan de zijlijn. De Hongaar beseft dat het een cadeau is dat hij daar mag uitpakken van zijn trainer Willem van Hanegem. Zo kan hij in de KNVB-bekerfinale tegen FC Volendam met de 2-1 winst niet alleen zijn zesde prijs aan zijn cv toevoegen, maar is hem ook een groots afscheid gegund van De Kuip. Zíjn Kuip.
Ik voel me een Feyenoorder. Ik zal Feyenoord nooit vergeten en ik hoop zij mij ook niet
Aan de vooravond van die emotionele dag in mei 1995 zoekt VI hem op voor een spaarzaam interview gedurende de zes seizoenen dat Kiprich Feyenoorder is. Hij blijft moeite hebben zich goed uit te drukken in het Nederlands. Het weerhoudt hem er echter niet van zich ongekend populair te maken in het land waaraan hij al snel zijn hart verliest. Bij de fans, die al snel doorhebben dat die immer lui ogende zo lui nog niet is en op ieder moment voor hen de wedstrijd kan beslissen. Maar zeker ook bij zijn collega’s en alle anderen die hem meemaken bij Feyenoord.
Het vraaggesprek wordt voorafgegaan door een kleine rondgang langs de mensen die hem met pijn in het hart naar Cyprus zien vertrekken. Voor het definitieve einde kan hij bij APOEL Nicosia nog even een hoop dollars bij elkaar voetballen. ‘Niet alleen als speler, maar vooral als mens zullen we József Kiprich missen.’