Toen de broertjes De Boer wilden breken met Ajax

De broertjes De Boer hadden destijds hun zinnen gezet op een transfer naar Barcelona, maar de Amsterdammers wilden niet meewerken. Ajax kreeg gelijk bij de arbitragecommissie van de KNVB, maar lange tijd weigerden de internationals in actie te komen. Uiteindelijk gebeurde dat alsnog, waarna de tweeling in de winterstop verkaste naar Barcelona. VI's Frans van den Nieuwenhof sprak zo'n 27 jaar geleden uitvoerig met het duo over de beweegredenen om aan te sturen op een breuk met de club waarmee ze in de jaren negentig zo'n beetje alles wonnen.

De rust is sereen. Het is zaterdagochtend, op camping Speulderbos in Garderen is het leven nog maar net begonnen. In de stacaravan van een familie uit Hoorn wordt een oer-Hollands ontbijt bereid. Gekookte eitjes, hagelslag, kaas. Ronald de Boer komt binnen en begroet bekenden. Een paar plaatsen verderop woont Frank. Al 24 jaar. De Boertjes zijn echte polderjongens. Nuchter en evenwichtig. Bescheiden en zelfbewust. Een leven lang waren ze gehecht aan Ajax. Veertien jaar waren ze lid. En contractueel hadden ze nog zes Amsterdamse jaren in het vooruitzicht. Het leven draaide altijd om Ajax. Vader bracht ze twee, drie of vier keer per week van Hoorn naar stadion De Meer. Johan Cruijff en Louis van Gaal waren de grote goeroes van de broertjes. Nu is het gevoel verdwenen, zeggen ze. Vandaar die arbitragezaak op 28 juli, aangespannen om onder het contract, dat nog tot 2004 loopt, uit te komen. De rechtsprekende commissie van de KNVB bepaalde echter dat de tweeling niet het recht had de verbintenis met Ajax eenzijdig op te zeggen. Die uitspraak verbaasde hen nog het minst. Frank en Ronald de Boer zijn eerder teleurgesteld in de valse beloften en de keiharde opstelling van Ajax. Daarover gaat dit interview.

Wat doen jullie op dit moment?

Frank: 'Ik train wat voor mezelf. Voornamelijk loopwerk. Je kunt niet veel met de bal doen. Ronald zit meestal thuis in Abcoude, ik zit vaak hier op de camping. Tot nu toe heb ik niet met een trainer gewerkt. Misschien komt dat nog.'

Ronald: 'Ik train ook voor mezelf. Maar ik fiets ook veel op de mountainbike, doe wat intervalwerk, touwtjespringen. En ik laat me behandelen. Dat gaat goed, ik voel me prima.'

Frank: 'Het is ook lekker dat we een beetje vakantie kunnen vieren. We hebben een lang WK gehad, voor je lichaam en je geest is het weleens goed om zo lang uit te rusten. Maar je wilt onderhand wel weer aan de bal. Da's toch belangrijk, je zag vorig jaar aan Peter Hoekstra dat je na verloop van tijd het gevoel gaat missen. Die was na zijn blessure lichamelijk enorm sterk, maar miste aanvankelijk het balgevoel. Vooral in wedstrijden merk je ineens dat je een totaal ander soort conditie nodig hebt.'

Hoe is de stand van zaken in De Affaire? Is er nog contact geweest met Ajax?

Ronald: 'Wij hebben sinds 3 augustus niemand meer gesproken. Wij kunnen nu niets meer doen. Het verlossende woord moet van Ajax komen. We hebben voorgesteld een bemiddelaar te benoemen, nadat het eerste gesprek op niets was uitgelopen. Ajax voelt daar niks voor. Ze willen kennelijk pas praten als wij weer gaan trainen en voetballen. Maar wij gaan natuurlijk niet met een 1-0 achterstand beginnen. Als we gaan praten, is het bij 0-0.'

Frank: 'Ze vinden dat wij onze goede wil moeten tonen. Maar dat werkt toch niet: trainen terwijl je er met je gedachten helemaal niet bij bent? Je kunt wel allerlei oplossingen bedenken, zoals nog een jaartje Ajax of nog een halfjaartje, maar het gaat er ons om dat ons gevoel niet meer bij Ajax ligt. Het gevoel dat we weg willen, is heel sterk. Ik denk dat je dat gewoon niet moet ondermijnen.'

Ronald: 'In zo'n gesprek wordt er wel gezegd dat je water bij de wijn moet doen, maar wat is dat? Voor ons zou dat betekenen: nog een jaar blijven. Dat kan niet. Een halfjaar zie ik ook niet zitten. Dan dupeer je je trainer en je medematen. Voor jezelf is het ook niet goed. In je hoofd ben je bezig met iets anders. Dat werkt gewoon niet.'