TijdlijnTijdlijn: zo regelde Saoedi-Arabië het WK
Woensdag nam de FIFA weer eens een controversiële beslissing: een WK in Saoedi-Arabië. Niet verrassend natuurlijk. Het was al een jaar bekend. Los van de hele mensenrechtendiscussie, roept het de vraag op wat er eigenlijk van de FIFA-bestuurscultuur geworden is sinds de geruchtmakende val van Sepp Blatter en trawanten.
In 2010 speelde Sepp Blatter de hoofdrol in een iconisch beeld. De toenmalige FIFA-baas maakte destijds in Zürich de WK-gastlanden van 2018 en 2022 bekend. De paar seconden waarin Blatter een briefje met 'Qatar' uit een envelop haalt zouden eindeloos herhaald worden. 'Qatar was een fout', gaf de bejaarde Blatter achteraf toe.
Twee WK's tegelijk toewijzen? Dat nooit meer. Het zou een garantie zijn voor achterkamerdeals. Quid pro quo. Voor wat hoort wat. Niettemin gebeurde het woensdag toch weer. Gianni Infantino had een buitengewoon congres belegd om het WK 2030 en ook alvast het WK 2034 weg te geven. Een digitaal congres welteverstaan. Infantino sprak naar een videowand in Big Brother-stijl. Er waren vakjes te zien met bestuurders van de 211 aangesloten nationale bonden die hadden ingebeld.
Gestemd werd er niet. Infantino, met naast hem de Coupe Jules Rimet op een zuil, vroeg de bondsvoorzitters om de webcam aan te zetten en met de handen dicht bij het gezicht te klappen, zodat de acht waarnemers die aangewezen waren om vanuit de FIFA-studio de in vakjes opgedeelde videowand te monitoren, konden zien dat inderdaad iedereen voor was. Na het rondje applaus vroeg Infantino of alles goed was gegaan. De waarnemers staken hun duimen op.
Infantino, gezien zijn eigen herbenoemingen in 2019 en 2023 een groot liefhebber van verkiezingen zonder tegenstand, stelde monter vast dat derhalve door kon worden gegaan naar het officiële gedeelte: het uit een envelop vissen van een kartonnetje met de naam van het bij iedereen al bekende gastland. De Zwitsers-Italiaanse jurist, opgeleid bij de UEFA, had eerst twee enveloppen nodig voor de toewijzing van het WK 2030 aan Marokko-Portugal-Spanje-Argentinië-Paraguay-Uruguay. Daarna kwam Saoedi-Arabië tevoorschijn. Er werd overgeschakeld naar de Saoedische bond waar indoor theatervuurwerk werd afgestoken. Infantino glom.
Wie niet bekend is met de specifieke etiquette van internationaal voetbalbestuur, zal moeilijk kunnen geloven dat deze absurdistische scène (voor de liefhebbers staat verderop in dit artikel een samenvatting) geen satire was, maar een echte vergadering van de grootste sportorganisatie ter wereld. Blatter heeft nu een waardige opvolger. Infantino die al klappend voor een videowall staat te stralen, zal ongetwijfeld opnieuw een beeld zijn dat de komende tien jaar in menig documentaire zal opduiken, als uiteen wordt gezet hoe Saoedi-Arabië in zeven jaar naar dit moment toewerkte. Dat ging zo.