Thomas de stoomlocomotief in Korea: 'Ineens speel ik tegen Newcastle'

Thomas Oude Kotte vierde begin dit jaar een feestje voor zijn dochter haar eerste verjaardag. De familie had een zaaltje afgehuurd in Arnhem, er hingen slingers en er was een grote taart. Oude Kotte genoot van het moment, maar moest af en toe ook even zijn aandacht erbij houden. Kort daarvoor had hij in de auto van Heerlen naar de Gelderse hoofdstad een belletje gehad van zijn zaakwaarnemer. ‘Mijn agent zei dat er interesse voor me was’, lacht Oude Kotte nu, wandelend tussen de torenhoge gebouwen in Anyang. ‘Ik dacht: Oké, dat is leuk.’ Alleen, toen vertelde zijn agent dat de geïnteresseerde club uit Zuid-Korea kwam. ‘Mijn vriendin en ik moesten er in eerste instantie vooral om lachen.’

Oude Kotte maakte ooit zijn debuut in het betaalde voetbal voor Vitesse, maar was de afgelopen jaren vooral in de Keuken Kampioen Divisie te vinden, waar hij uitkwam voor clubs als Excelsior, Telstar en Roda JC. Hij kon zelf ook amper geloven dat een club uit Zuid-Korea bij hem was uitgekomen. ‘Een paar dagen later kreeg ik een berichtje van mijn agent: “Schrik niet, maar ze staan bij het stadion in Kerkrade”.’ Oude Kotte spiekte naar buiten en zag daar inderdaad Zuid-Koreanen staan. ‘In eerste instantie kwamen ze om met de technisch directeur te praten en aan het einde van de middag wilden ze nog even een uurtje met mij zitten.’ Daar hoorde hij dat hij was opgevallen bij een in Duitsland gevestigde scout en dat ze in hem een sterke, voetballende verdediger zagen.

Oude Kotte deed wat research naar de club en de competitie. Op advies van zijn omgeving en ook vanwege zijn eigen gevoel besloot hij deze kans met beide handen aan te grijpen. Niet veel later kwam de deal rond en zat hij plotseling in het vliegtuig naar Thailand, waar de club een trainingskamp had belegd. Hij was überhaupt nog nooit in Azië geweest. ‘Ging ik van de Nederlandse winter ineens naar trainen in 32 graden. Twee keer per dag, twee uur lang.’ Het viel hem op hoe trainingsoefeningen eindeloos lang werden herhaald, terwijl ze vaak binnen een kwartier glashelder waren. ‘Stond ik daar iedere dag weg te fikken in de zon’, lacht hij. Zijn trainingskamp duurde 22 dagen, terwijl de Koreanen er toch al eerder waren en bijna een maand lang pittige trainingen afwerkten in Thailand.

© Pro Shots

Daarna landde hij weer in 12 graden onder nul in Zuid-Korea, om daar kennis te maken met zijn nieuwe thuis en de club waar hij voor had getekend. De club regelde alles piekfijn voor hem, zo kreeg hij een mooi appartement en een auto in Anyang. Met de trein sta je vanuit de stad binnen twintig minuten in het centrum van de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul, waar hij al meerdere keren met zijn familie is geweest. ‘Alles is zo ongelooflijk groot daar’, vertelt hij. ‘Achtbaanswegen, torens die tot de 140^ste verdieping gaan, overal neon-lichtjes en reclames. Echt een compleet andere wereld.’ De opties zijn oneindig, zo bezocht hij een dierentuin op de zeventiende verdieping van een gebouw. ‘Ze bouwen daar nou eenmaal veel de hoogte in.’

Seoul is een metropool van 9,6 miljoen mensen. Daar spreken veel mensen ook Engels, maar in zijn woonplaats Anyang spreekt bijna niemand een woordje over de grens. ‘Soms zie ik overal auto’s staan langs de weg en denk ik: Ah, daar mag ik mijn auto dus parkeren. Komt er plotseling een oude, boze Koreaanse man aanzetten en die begint met zijn armen te zwaaien. Die blijft dan maar in het Koreaans ratelen.’ Hij verstaat er geen woord van. ‘Maar om gezeik te voorkomen, haal ik dan toch maar mijn auto weg.’

Het was even schakelen, maar al snel genoot hij juist enorm van de compleet andere wereld om hem heen. Hij woont op de negentiende verdieping van een appartementengebouw, om hem heen is het continu een drukte van jewelste en op iedere straathoek dringt er een geur van Aziatisch eten zijn neusgaten in. Voor zijn Braziliaanse teamgenoten en hem wordt er vanuit de club vaak Europees voedsel geregeld, maar Oude Kotte wil juist meegaan in een nieuwe culinaire wereld. ‘Een keer zaten mijn teamgenoten vooraf al een beetje grijnzen’, blikt hij terug. ‘We zaten aan tafel met een grote pan soep in het midden. Ineens graait de vrouw van het restaurant met haar blote hand in een emmer en gooit ze een levende octopus in de soep.’ Hij kan een lachje niet onderdrukken. ‘Vrij bizar, hij bleef gewoon bewegen, maar dat soort dingen wil ik wél proeven.’

Oude Kotte was in Nederland gewend dat jonge gasten regelmatig hun mondje wel klaar hebben, maar dat zal in Korea niet snel gebeuren. ‘Het is heel hiërarchisch, de jonge jongens van het team zijn eigenlijk ook een beetje de hulpjes’, vertelt hij. ‘Die ruimen op, maken de douchecabines schoon, scheiden het afval en zetten het netjes aan straat.’ Als de meer ervaren selectieleden de bus inkomen, staan de jonge gasten allemaal direct op om hun plek af te staan. ‘Ik heb daar wel moeite mee en probeer dat een beetje te doorbreken.’ Als de selectie aankomt bij het hotel, laten de jonge spelers de oudere voetballers eerst de lift in en wachten ze zelf op de volgende. ‘Dat hoeft bij mij écht niet en dan zeg ik dat ze er gewoon bij mogen. Dat zorgt soms wel voor een aparte dynamiek. Dan hebben ze zoiets van: Is hij nou serieus of loopt hij te ouwehoeren?’

© Thomas Oude Kotte

Ook op het voetbalveld begon het avontuur voor Oude Kotte gelijk goed. Anyang ging in de eerste wedstrijd direct op bezoek bij regerend kampioen Ulsan HD, waar veertigduizend man plaatsnemen op de tribunes. ‘In de KKD speel je natuurlijk niet zo vaak voor zo veel fans’, lacht hij. ‘Geweldig, toch? Dan krijg je natuurlijk wel zin om te voetballen.’ De promovendus verraste door te winnen van de kampioen en Oude Kotte hield het achterin stevig dicht, waardoor hij meteen razend populair werd.

Hij merkt een groot verschil tussen de Koreaanse en Nederlandse supporterscultuur. ‘Hier komen hele gezinnen naar een wedstrijd’, vertelt hij. ‘Gewoon gezellig een dagje uit, een feestje vieren, samen eten en zingen.’ Terwijl de spelers na de wedstrijd onder de douche staan, zingen de fans buiten het stadion nog massaal door, ongeacht het resultaat. ‘Laatst verloren we met 3-0 en stonden ze alsnog met vijfhonderd mensen de bus op te wachten. Niet om verhaal te halen, maar dan willen ze allemaal op de foto en krijgen we allerlei cadeautjes.’

‘Geluksarmbandjes, gelukskoekjes of gepersonaliseerde scheenbeschermers met mijn hoofd erop’, somt hij op. Op een dag keek hij in het stadion om zich heen en zag hij de fans met een gigantische Nederlandse vlag zwaaien. ‘Stond er een afbeelding van Thomas de Stoomlocomotief op, alleen dan met mijn dikke kop voorop die trein.’ Op een dag drukte een jong meisje ook een getekend portret van hem in zijn hand. ‘Met Google Translate had ze er wat Engelse teksten bij gezet. Thomas is the best. He is so beautiful and is family is so beautiful. We are so happy he is in Anyang. Tja, heel bijzonder om mee te maken allemaal.’

Als Europese familie vallen ze al snel op in de stad. Het duurt vaak niet lang voordat mensen doorkrijgen dat hij die Nederlandse voetballer van de lokale club is. ‘Willen allemaal kinderen een foto en een handtekening’, zegt hij met lichte verbazing in zijn stem. Dat overkwam hem in Kerkrade en Velsen-Zuid niet zo vaak. ‘Maak er maar nooit van. Daar was ik gewoon een doodnormale burger.’

© Thomas Oude Kotte

Oude Kotte reist nu als speler heel Zuid-Korea door en treft bij de tegenstander zo nu en dan een bekende naam. Bij FC Seoul nam hij het op tegen Jesse Lingard, het voormalige toptalent van Manchester United. ‘Wat wel mooi is, is dat hij ook vlogs maakt op YouTube.’ Daarin geeft de Engelsman een inkijkje in zijn leven als voetballer in Zuid-Korea. ‘Leuk hoor, zo probeert hij het voetbal hier een beetje te promoten. Ik zag trouwens op het veld aan alles wel zijn klasse. Aan zijn loopacties, aannames, maar het is voor hem ook lastig om in zijn eentje wedstrijden te bepalen. Hij heeft hier minder dat superstergehalte dan hij zelf waarschijnlijk vooraf had gedacht.’

Lingard werd uiteindelijk door het publiek en de coaches overgeslagen voor het K-League All Star-team, waar de beste spelers uit de competitie zich verzamelen. Oude Kotte bungelt met zijn ploeg onder aan de ranglijst en was daarom niet verrast dat hij ook niet was opgeroepen voor de vriendschappelijke wedstrijd van het All Star-team tegen Newcastle United. ‘Alleen, na een training kwam de teammanager naar me toe dat ik alsnog was opgeroepen.’ Hij dacht in eerste instantie dat het een misverstand moest zijn, door de taalbarrière. ‘Maar niet veel later moest ik mijn schoen- en kledingmaat doorgeven en kreeg ik door bij welk hotel ik me moest melden. Toen dacht ik: Nou, dan zal het wel serieus zijn.’

Twee dagen later werd hij thuis door een chauffeur opgehaald. ‘In zo’n overdreven grote Cadillac Escalade. Automatische deuren, schermpjes erin en massagestoelen. Hoeft van mij allemaal niet zo, maar dat had mijn Koreaanse zaakwaarnemer geregeld, om ook een beetje zijn agency te promoten.’ Oude Kotte omschrijft het allemaal broodnuchter en is normaal zeker geen man van poespas. ‘Normale taxi was ook prima geweest, nu kwam ik met al die toeters en bellen aanrijden en kreeg ik gelijk een camera op mijn neus.’ Hij laat het allemaal maar over zich heenkomen. ‘Hoort er blijkbaar allemaal bij.’

Het evenement werd aan alle kanten gesponsord en alle spelers kregen ook een bedrag om deel te nemen. Er werden continu video-items opgenomen met de spelers, waarvoor hij zich in meerdere outfits moest hijsen. Voor de camera ontmoette hij ook Koreaanse legends, die hij vaak nog even snel moest googelen, om pijnlijke situaties te voorkomen. Hij verscheen bijvoorbeeld voor de camera met Joo-Ho Park, die in Europa voor Borussia Dortmund, FSV Mainz 05 en FC Basel heeft gespeeld

Er waren ook veel bekende K-pop-artiesten aanwezig, waar hij ook nog nooit van had gehoord. ‘En er kwamen populaire girlbands optreden en bekende Koreaanse YouTubers zaten bij ons op de bank. Er is een trainer in Korea die altijd aanwijzingen geeft door een whiteboard in de lucht te houden. Die YouTuber ging hem een beetje nadoen en geintjes maken. Dat zag ik allemaal pas achteraf, want ik was gewoon bezig met het spelen van een zware wedstrijd.’

© Pro Shots

Hoewel Oude Kotte laat bij de selectie kwam, begon hij toch in de basis en bleef hij tachtig minuten lang staan. Ineens nam hij het op tegen voetballers als Sandro Tonali, Anthony Gordon en zijn directe tegenstander, de vliegensvlugge Anthony Elanga. ‘Dat was hard rennen voor volwassenen’, lacht hij. ‘Ik kon aan de bak.’

Oude Kotte bezorgde de Zweedse vleugaanvaller een vervelende avond in Seoul en de Koreaanse sterren slaagden er zelfs in om te winnen (1-0). Oude Kotte dacht te merken dat de spelers van The Magpies er wel klaar mee waren, na een lange, commerciële tour door Azië. ‘Wij zaten er kort op, dus ze waren, denk ik, een beetje gefrustreerd. Ze liepen een beetje op elkaar te zeiken en na de wedstrijd gingen ze allemaal gelijk naar binnen.’ Dat was een teken dat Oude Kotte en co het goed hadden gedaan. ‘Wel grappig eigenlijk.’

Een shirtje ruilen zat er daardoor niet meer in, maar zijn eigen tenue krijgt later wel een mooi plekje. Na de wedstrijd postte hij verschillende foto’s van de ontmoeting met Newcastle United op social media. ‘Reageerde iemand: “Dit is wel even wat anders dan TOP Oss-uit”.’ Hij begint te lachen. ‘Toen dacht ik wel: Zo, je hebt wel gelijk.’ Hij denkt nog weleens terug aan koude avonden op bezoek bij Jong FC Utrecht of FC Eindhoven. ‘Een half jaar later speel ik tegen Newcastle United. Heb ik toch wel een aardig stapje gezet.’