De Gloukh-paradox: beter als hij niet als nummer 10 start
Oscar Gloukh is met zijn spel een klassieke nummer 10. Hij wisselt creatieve ingevingen af met onbegrijpelijk balverlies en is niet op voetbal gegaan om te verdedigen. Analyse van de redenen dat Gloukh met deze eigenschappen beter rendeert in een vrije rol vanaf de zijkant, in plaats van als aanvallende middenvelder.
Oscar Gloukh is bij Ajax de natuurlijke opvolger van Hakim Ziyech. Sinds de verkoop van de artiest uit Marokko aan Chelsea is het wachten geweest op een vrije geest. Die voetballer is gearriveerd met Gloukh. Net als Ziyech is hij een speler die voortdurend danst op het dunne koord tussen genialiteit en gekte. De spelmakers zijn een bron van vermaak als het goed loopt en een bron van ergernis bij slecht spel. In dat laatste scenario volgt altijd de vraag: lijdt hij niet te veel balverlies?
Nog een overeenkomst tussen Gloukh en Ziyech: deze nummer 10's renderen het best in een vrije rol vanaf de zijkant.