InterviewSergio Padt
Sergio Padt: groot kampioen in Bulgarije zweert trouw aan Ludogorets
Sergio Padt (35) heeft woensdag zijn contract bij Ludogorets verlengd. Daardoor komt er nog zeker een zesde seizoen bij de topclub. VI sprak met de doelman, die harde lessen leerde op De Toekomst, de ondergang van Haarlem nog meemaakte en wiens kinderen Bulgarije als thuis zijn gaan zien. Een vogelvlucht door een glansrijke voetbalcarrière.
Als VI in gesprek komt met Padt is de kogel nog niet door de kerk. Het is even voor de interlandbreak als de routinier vertelt over zijn leven in Razgrad. Razgrad is een kleine stad. Kleiner én kalmer dan pakweg hoofdstad Sofia, het tempo ligt er duidelijk lager. Er is niet veel afleiding, maar juist dat geeft de plek zijn charme. Een kopje koffie op een terras of een warme banitsa, de bekende Bulgaarse kaassnack, voelt hier al snel als een klein hoogtepunt. Lokale markten en bakkerijen houden de sfeer van het oude dagelijks leven levend.
In deze omgeving is Ludogorets het belangrijkste uithangbord van de stad. De club brengt energie in Razgrad en geeft de inwoners een sterk gevoel van trots. Dankzij de successen van de ploeg duikt de naam van de stad regelmatig op in binnen- en buitenland. Voor veel mensen is het stadion de plek waar iedereen samenkomt en waar even reuring ontstaat. Zo vormt Ludogorets een helder middelpunt in een stad waar verder weinig gebeurt.
'Ik ben inmiddels een prijsje of tien verder, maar die bekerwinst met FC Groningen blijft voor altijd by far de mooiste. Overduidelijk.'
Thuis in Razgrad
Padt is er als een vis in het water. Zijn kinderen zien Razgrad als hun thuis. 'Ze spreken inmiddels vloeiend Bulgaars. Ik niet trouwens. Maar zij wel. Ik weet nog dat we hier in 2021 kwamen. Toen kwamen ze huilend thuis uit school. Mijn dochter zei: "Ik kan dit niet." Dan breekt je hart wel even, maar de keuze was weloverwogen. Als ik nu voor de grap zeg dat we terug naar Nederland gaan, barsten ze weer in huilen uit. Dat willen ze niet. Écht niet.'
'Om de kinderen te laten wennen, zijn we in het begin veel naar Varna gegaan, een badplaats. Ieder moment gebruikten we om het aangenaam te maken. Verder was Google Translate onze grootste vriend. In Sofia spreken ze Engels. Hier niet. Als je naar de Lidl gaat, doe je het op de gok. Het contrast met Amsterdam, mijn stadje, is ook groot. Laten we het zo zeggen: hier is wat je nodig hebt. Een paar winkels, een paar restaurantjes. En een prachtig trainingscomplex én stadion.'