Sam Hendriks stopte op zijn 29ste en reist nu de wereld rond

Normaal gesproken gaat het maken van een interviewafspraak met een voetballer vrij zakelijk. Het begint vaak met een belletje of app-berichtje, waarna een geschikte datum en tijd worden afgesproken. Bij Hendriks, oud-spits van clubs als Ajax, Go Ahead Eagles en De Graafschap gaat dat er iets anders aan toe. Na een appje of hij openstaat voor een interview, stuurt hij een selfie met oud-prof Stanley Elbers terug. Ze staan met een big smile en een gezond kleurtje bij een zonsondergang op Bali. ‘Komt goed, maat’, stuurt hij terug. ‘App je morgen, we zijn even de bloemetjes aan het buitenzetten.’ Daarna een gifje van een dansende, gezette man op leeftijd én nog een selfie, dit keer met voormalig Willem II-speler Ali Messaoud.

Het leven is goed voor Hendriks, zo veel lijkt duidelijk. De meesten zullen hem sinds zijn laatste buitenlandse avonturen op Cyprus en in Armenië uit het oog zijn verloren. Hij is pas dertig jaar en veel mensen zullen nu denken: Waar voetbalt hij tegenwoordig eigenlijk? Nou, Hendriks speelde al lange tijd geen wedstrijd meer en woont tegenwoordig op een Indonesisch eiland. Wat is er de afgelopen jaren eigenlijk met hem gebeurd?

© Sam Hendriks

Reizen

Anderhalve week na het eerste appcontact verschijnt Hendriks in beeld via een videogesprek. Hij heeft lang haar tot zijn schouders. Het is al laat op Bali, maar hij zit nog compleet ontspannen buiten op een terrasje. ‘Overdag is het dertig graden en schijnt het zonnetje’, lacht hij. ‘Dus mij hoor je niet klagen.’

Hendriks heeft de afgelopen periode als een reiziger door Azië getrokken. ‘Ik ben in Maleisië geweest, Singapore, bij mijn goede vriend Sonny Stevens op bezoek geweest in Jakarta’, begint hij aan zijn opsomming. ‘Afgelopen jaar nog op bezoek geweest bij Mitchel Paulissen in Hongkong, nog een tijd door Thailand getrokken en heb veel door Indonesië gereisd.’ Hij is nog lang niet klaar: ‘In januari ga ik naar Zuid-Afrika en misschien daarna nog naar Brazilië.’ De ene keer gaat hij op pad met een oud-teamgenoot, dan weer met een familielid en soms met een goede vriend. ‘Ik maak zoveel met ze mee, het zijn herinneringen voor het leven. Geniet ik écht van.’

Het klinkt als een heerlijk leven. Alleen, niet bepaald als een ritme dat te combineren valt met een bestaan als voetballer. Op 28 april 2024 speelde Hendriks voor het laatst een profwedstrijd met zijn toenmalige Armeense werkgever FC Pyunik. ‘Drie weken voor het einde van de competitie liep ik daar kraakbeenschade op in mijn knie’, vertelt Hendriks. ‘Die zomer ben ik bij een specialist in Nederland geweest en het bleek dat ik een bepaald stuk had afgebroken.’ Sommige voetballers spelen ermee door, anderen kiezen voor een operatie. ‘Dan zou ik er negen maanden uit liggen. Dat wilde ik sowieso niet, omdat ik geen contract meer had.’ Onder het mes gaan zou bovendien ook geen garantie voor succes betekenen.

Toch ging Hendriks nog op stage bij Balestier Khalsa uit Singapore, waar hij terechtkon via de Nederlandse trainer Peter de Roo. ‘Ik dacht: Ik ga sowieso om te testen hoe mijn knie het houdt.’ Het ging prima, maar diep van binnen wist hij dat een vol seizoen hem in de problemen zou brengen. ‘Misschien heb ik er dan de rest van mijn leven last van… Is dat het allemaal waard?’ 

De stage in Singapore leverde geen contract op, waarna hij besloot een tijdje Bali als uitvalsbasis te kiezen. Omdat het leven er goed is, maar ook met het idee om mogelijk nog ergens in Azië te gaan voetballen. Een gesprek bij een club op Jakarta leverde niets op en een andere aanbieding uit Singapore was niet interessant genoeg. ‘Toen ik er een half jaar uit was, begon ik erg te twijfelen of ik überhaupt nog wel door wilde voetballen.’

© Sam Hendriks