InterviewRüdiger Rehm, een leven lang Fussballverrückt
Toen Vitesse dood en begraven leek, postte Rüdiger Rehm foto’s uit tal van stadions op social media. De nieuwe trainer van de Arhemmers bekeek alvast de komende tegenstanders. Inmiddels is puntenstraf (-12) weggewerkt en werd Rehm genomineerd voor beste KKD-trainer in de eerste periode. Maar wie is deze 46-jarige immer positieve Duitser?
‘Uwe Rapolder, Wolfgang Frank en Ralf Rangnick’, Rüdiger Rehm komt direct met drie namen als we vragen wie hem en zijn visie op voetbal het meest hebben beïnvloed.
We spreken hem uitgebreid over deze trainers, zijn eigen filosofie, het verschil tussen de Hollandse en Duitse manier van voetballen en hoe hij zijn denk- en werkwijze implementeert bij Vitesse. Maar voordat we met Rehm de diepte in gaan, mag één man niet onbesproken blijven. Want Rehm – geboren in Heilbronn – werd sinds zijn vroegste jeugd niet alleen door zijn vader Wolfgang geïnfecteerd met het voetbalvirus, maar als trainer ook door hem beïnvloed.
Spelen, spelen, spelen
‘Mijn vader was een goede voetballer, geen prof, maar hij speelde wél op het hoogste amateurniveau’, begint Rehm. ‘Onder meer bij Stuttgarter Kickers. En hij was alles. Ik heb hem als keeper gezien, als verdediger en in de aanval. Maar ik heb hem meer meegemaakt als trainer. Ik stond als jongetje dan langs de lijn. Overal nam ik mijn bal mee naartoe en ik wilde natuurlijk met mijn vader spelen. Hij schoot de bal vaak extra ver weg zodat hij zich weer even op het spel kon concentreren, haha. Mijn vader was zelfstandig handelsondernemer, maar trainer zijn was zijn grootste hobby. Die liefde voor het voetbal heeft hij aan mij doorgegeven en ik heb veel van hem afgekeken.’