PSV bouwt aan toekomst: metamorfose in Eindhoven
Wat er deze week op de transfermarkt ook nog zal gebeuren, voorbij lijkt de tijd dat PSV als koopclub te boek stond. De club zet meer en meer in op de jeugd. Dat moet leiden tot succes, maar op korte termijn is dat misschien te veel gevraagd. Toch? ‘Deze groep kan meespelen om de prijzen.’
I De Toekomst
‘Opleiden staat nu centraal’
‘Welkom in het paradijs’, zegt opleidingsbaas Ernest Faber van PSV in de hal van het grondig gerenoveerde jeugdcomplex van zijn club. De nieuwe accommodatie gaat gepaard met een nieuwe naam – PSV Campus De Herdgang – en nieuwe ambities. De Eindhovenaren menen na de verbouwing op gebied van jeugdfaciliteiten te kunnen wedijveren met de Europese topclubs. Het gebouw dat Faber met trots laat zien, moet een status van hoogwaardige talentenfabriek krijgen. De ontwikkeling moet voor een belangrijk deel tot stand komen op het hybride hoofdveld en de zes overige (kunst)grasmatten op het jeugdterrein.
Maar niet alleen daar. De tijd dat een voetbalopleiding nog vooral om pass- en trapoefeningen draaide, ligt lang en breed achter ons, zegt Faber. Zelf is hij allerminst een theoreticus – het liefst was hij gewoon in trainingspak naar de openingsplechtigheid gekomen – maar niemand hoeft hem uit te leggen dat voetbal niet alleen met de voeten gebeurt. De ruimtes die hij toont, zijn strak en licht. Overal prijken Engelse termen. Your Goal Determines What You Need To Eat, staat op de wand van de eetzaal. Potten lijnzaad, havermout en zonnebloempitten staan uitgestald. ‘Geen sauzen, geen patat’, grijnst Faber, een opkomende verdediger bij PSV in de tijd dat jeugdspelers het qua ondersteunende apparatuur moesten doen met de kopgalg en hij en zijn ploeggenoten zich geen moment druk maakten over wat ze naar binnen werkten. Niet dat ze destijds een vette hap geserveerd kregen bij PSV. ‘Wij namen onze eigen boterhammen mee van thuis.’
Toen was er op de Herdgang nog geen fitnessruimte voorzien van smartfloor, met sensoren die tot op de komma nauwkeurig registreren met welke snelheid de talenten hun sprintjes trekken. Laat staan dat het toenmalige jeugdcomplex een Mind Room bevatte waarin spelers hun cognitieve skills konden aanscherpen. Of een gymzaal met rekensommen op de muur.
Ruim tien miljoen euro investeerde PSV in de facilitaire inhaalslag. Het resultaat is, volgens Faber, een ‘soort voetbaluniversiteit’ waar de sportende studenten ‘een dagopleiding’ volgen naar ‘holistische principes’. Ofwel: een gezonde geest in een gezond lichaam. Volgens die filosofie stoomt PSV de spelers klaar die in de voetsporen moeten treden van Mohammed Ihattaren, Memphis Depay en Ibrahim Afellay. Laatstgenoemde kijkt zijn ogen uit. Als de huidige PSV-aanvoerder spreekt over zijn vroegste jaren bij de Eindhovenaren, is het alsof hij een vooroorlogse voetbalclub beschrijft. ‘Ik moest regelmatig thuis douchen’, lacht hij. ‘Dan had het hevig geregend en stond de kleedkamervloer weer eens blank. Andere keren was het douchewater ijskoud. En moet je nu toch kijken. Zelfs de kleedkamer van Jóng PSV is Champions League-waardig.’