Noah Ohio en het leven van een spits: 'Ook nu moet ik mijn gezicht tonen'
Twee jaar lang schoot Noah Ohio alle ballen binnen voor Jong Oranje. Maar op het moment suprême, het EK in Slowakije, wil het plotseling niet meer lukken voor de 22-jarige spits. Na de duels met Finland en Denemarken staat hij op negen doelpogingen, maar nul treffers. Een openhartig gesprek met de zelfkritische Ohio: over omgaan met de druk die hij zichzelf oplegt, over de hulp van Michael Reiziger en Ron Jans, over de naam van Mexx Meerdink die wij journalisten telkens opgooien en over ‘het toernooi flippen’.
Voetbal is een teamsport, maar na de nederlaag tegen Jong Denemarken, nam jij alle verantwoordelijkheid.
‘Ja, op dat moment vond ik dat het gewoon zo was. Als spits, als ik die kansen had afgemaakt, moest ik ook voor die camera staan en zou ik alle lof krijgen. Dus dan vind ik, als ik die kansen mis, dat ik daar gewoon voor de camera moet gaan staan om te zeggen dat het beter moet. Zo ben ik als persoon. Ik ben er niet alleen als het goed is, ik moet ook mijn gezicht tonen wanneer het niet zo goed gaat. Het is een belangrijke wedstrijd. Ik moet gewoon die kansen afmaken en Denemarken afstraffen. Dan staan we in de eerste helft al 2-0 of 3-0 voor. De trainer heeft me zoveel vertrouwen gegeven, de jongens ook, ze brengen me in die posities, dan moet ik ze ook terugbetalen.’