Vi 60 jaarFritz Korbach en het (vergeefse) gevecht met de eindigheid
Voetbal International viert dit jaar zijn zestigjarig jubileum. Naar aanleiding daarvan herplaatsen we elke dag in het weekeinde een verhaal uit ons rijke archief. Deze keer gaan we terug naar oktober 2006, als de immer kleurrijke Fritz Korbach wel van de daken kan schreeuwen dat-ie terug van weggeweest is en weer zo snel mogelijk aan de slag wil in het betaalde voetbal.
Zijn droom zal nooit uitkomen. Sterker: het trainersdier zal nog geen vijf jaar later overlijden aan de gevolgen van kanker. Vrijdag kwam Korbach precies tachtig jaar geleden in het Duitse Diez an der Lahn ter wereld. Alle reden om hem nog eens in het volle licht te zetten bij VI PRO.
''Ik was echt bang dat hij een zwerver zou worden. Maar die tijden zijn geweest''
‘Wie in de ellende zit, weet waar hij terecht kan. Bel Fritz.’ Het is zomaar een van de vele koppen uit het vuistdikke archief vol interviews met Fritz Korbach. Altijd onderhoudend, spraakmakend en optimistisch, zo schrijft VI‘s Iwan van Duren. De kleurrijke trainer was ten tijde van bovenstaande uitspraak bezig met zijn zoveelste kunstje. Anno 1993 profiteerde FC Volendam van het Korbach-effect. Maar wat als Fritz zélf eens in de ellende zit? Wie kan híj dan bellen? De afgelopen jaren ontbrak zijn naam in de Eredivisie. Korbach vocht zijn eigen strijd, ver weg van de schijnwerpers. Hij beleefde een flinke dip, maar is er nu weer uit. Op eigen kracht.
Metamorfose
Tijd voor een bezoek dus. We koersen richting Leeuwarden en leggen in de Friese hoofdstad aan bij een klein huisje met lamellen voor het raam. Hier bestiert Dick Lamsma, voormalig fysiotherapeut van het plaatselijke Cambuur, zijn bescheiden praktijk. De deur is open, een ouderwetse bel kondigt ons aan. In de kleine ruimte zijn een balie, een tafel en vier krakende fitnessapparaten gepropt. Aan de wand posters van Cambuur Leeuwarden. Daaronder ligt Fritz Korbach, voorheen kroonprins van het Nederlandse trainersgilde. Als Rocky gaat hij tekeer.