'We hebben een EK-special van The Masked Singer nodig'
Altijd als ik Hans van Breukelen zie, moet ik denken aan The Office, de serie over de aandoenlijk-ijdele en volstrekt incompetente manager van een papierfabrikant, David Brent (Ricky Gervais).
Brent is het soort man voor wie elke nederlaag een donderslag bij heldere hemel is, en elke overwinning de broodnodige bevestiging van zijn bestaan. Niemand heeft het harder nodig dat andere mensen van hem houden dan David Brent. Wanneer hij een praatje mag houden voor collega-managers, staat Brent in zijn fantasie voor een kolkende sporthal met duizenden mensen die zich door hem gewillig in vervoering laten brengen. In werkelijkheid kijken dertig toehoorders glazig toe terwijl hij nerveus quotes van beroemde denkers voorleest.
Ten slotte zet hij Tina Turners Simply the Best op, klapt een paar keer wanhopig met de muziek mee en rent weg, het lokaaltje in verbijstering achterlatend.
''Hoe was het om discobol te zijn?', vroeg Beau van Erven Dorens. 'Eén groot avontuur', zei Hans van Breukelen glunderend. En: 'Bere-leuk''
Daar raken Brent en Van Breukelen elkaar: in de reportage die Marcel van Roosmalen in 2016 schreef voor zijn Onder Het Systeemplafond-serie vanuit de Kees Kist-lounge in het AZ-stadion, alwaar oudere werkzoekenden zich lieten inspireren door Hans van Breukelen, zit een beschrijving van Van Breukelens methodiek. Behalve peptalk-achtige teksten en anekdotes uit zijn voetballoopbaan, laat hij die middag ook enkele van zijn favoriete nummers horen.
Een van die nummers: Simply the Best.