ColumnTwaalf jaar en dan al proftaal uitslaan over visualiseren
Cabaretière Ellen Dikker schrijft voor VI PRO wekelijks over het leven van een voetbalmoeder. Haar zoon is dit seizoen actief als buitenspeler in Ajax Onder-13. Een persoonlijk inkijkje in een opleiding in de topsport.
“Nou, op de terugweg was het niet zo gezellig.” Ik heb mijn zoon net gevraagd hoe de sfeer was in de bus. Dat vraag ik na iedere uitwedstrijd. Afgelopen week moesten ze uit tegen FC Twente. In Enschede. Dat is een beetje ver. En dan wordt het een beetje een lange dag. Of zeg maar gerust: een héle lange dag. De week ervoor was ik mee naar NEC in Nijmegen. Acht uur van huis voor een wedstrijd van een uur. Leuk hoor zo’n landelijke voetbalcompetitie tegen andere bvo’s, maar het kost je wel je weekend.
Maar deze trip naar Enschede bleef me bespaard. Want mijn vriend was aan de beurt. Sinds het kleine broertje van mijn voetbalzoon met geen stok meer naar een wedstrijd te krijgen is, gaan we om beurten mee. De thuisblijver kan dan met het kleine broertje cupcakes bakken. Ook leuk, maar een heel andere tak van sport.