
De Eredivisie heeft geen respect voor het resultaat
Diego Maradona zwaaide enthousiast met het shirt van PSV boven zijn hoofd en leek zich zaterdagavond prima te vermaken op de tribune als toeschouwer bij PSV-AZ. Tegelijkertijd moet hij zich hebben afgevraagd waar hij eigenlijk naar zat te kijken.
Veertig scoringspogingen, redelijk verdeeld over beide ploegen in een knotsgekke wedstrijd die werkelijk alle kanten op kon. Het publiek genoot met volle teugen, maar de buitenlandse scouts zullen zich hebben afgevraagd of beide ploegen van te voren een verbond met elkaar hadden gesloten om vooral niet te verdedigen.
Voetbal is al enige tijd een sport van omschakeling waarbij de restverdediging een bepalende factor is geworden bij het samenstellen van een ploeg en het afstemmen van een speelwijze. Restverdediging houdt simpel gezegd in: hoeveel mensen hou ik achter de bal wanneer ik aanval? Een trainer/coach moet een ploeg nu eenmaal wapenen voor de counter wanneer de bal wordt verloren.
Natuurlijk hoort daar ook het onmiddellijk druk zetten bij (vijfsecondenregel) of het zo snel mogelijk terugrennen naar eigen helft, maar een goede restverdediging is net zo noodzakelijk. Het is de reden dat coaches vooraf tegen hun verdedigers zeggen dat er maar één back mag inschuiven, zodat er tenminste nog drie verdedigers achter blijven en het is ook bepalend in de keuze voor één of twee controleurs op het middenveld. Want hoeveel man moet je achter de bal houden? Vier of vijf?