
Onverschrokken ondanks alles: Stan Valckx heeft geleefd, gepresteerd en genoten
Als karakterspeler en levensgenieter-de-luxe haalde Stan Valckx alles uit zijn voetballoopbaan. Zijn moeder dacht dat hij zijn vierde levensjaar niet zou halen, maar pas op zijn 62ste werd het echt even spannend. Valckx verhaalt over de ‘linke vogel’ in zijn hoofd en zijn WK-deelname, escapades en een bijzondere nieuwe bezigheid.
De eigenaardige voetballer
Een voetballer als Stan Valckx is in de huidige tijd amper nog voor te stellen. Maar ook in de jaren dat hij wel over de velden struinde en de Nederlandse en Portugese top haalde, was hij een geval apart. Het begint al met die merkwaardige gebeurtenis in zijn kleuterjaren. Drie jaar oud was Valckx, toen hij wakker werd en opeens scheel bleek te kijken. ‘Ik ben bij mijn ouders op bed gaan liggen, ze zagen meteen dat er iets aan de hand was’, vertelt hij in een hotelbar in Eindhoven. Drie oogoperaties volgden, maar het probleem werd nooit helemaal verholpen. In zijn linkeroog heeft Valckx zeventig procent zicht, rechts maar dertig procent. ‘En rechts doet pas mee als ik links dicht doe’, zegt de 62-jarige Limburger, terwijl hij een hand op zijn oog legt. ‘Dus eigenlijk kijk ik maar met één oog.’
En toch maakte hij het als voetballer. Werd in zijn geboortedorp Arcen al vroeg opgepikt door VVV, waarna hij zeer succesvolle jaren beleefde bij PSV, tussendoor een geliefde speler werd bij Sporting Portugal en twintig keer voor het Nederlands elftal uitkwam. Met één redelijk functionerend oog.
Zijn ouders deden vergeefse pogingen hem een bril te laten dragen. ‘Die gooide ik steeds weg.’ Bij VVV moest hij een week met lenzen spelen. ‘Ik schatte alles verkeerd in, miste alle ballen. Na drie dagen heb ik die dingen niet meer ingedaan. Ik was gewend geraakt aan mijn zicht en had mijn eigen systeem om daarmee om te gaan. Daarom heb ik het zelf nooit als een handicap ervaren.’
Van al zijn voetbaljaren kan hij zich één moment herinneren dat hij toch miszat. ‘Tijdens een wedstrijd met PSV tegen Ajax, in het Olympisch Stadion, was ik Patrick Kluivert kwijt. Zat in mijn dooie hoek. Werd geen goal.’
'Ik had veel te veel energie en deed de gekste dingen. Midden op de weg staan, vrachtauto’s tegenhouden'
Het is maar een voorbeeld uit het wonderlijke leven van Valckx. ‘Al vroeg mankeerde er van alles aan mij.’ Als kind was hij druk, niet te beteugelen, onhandelbaar vaak volgens zijn ouders. Zijn moeder deed soms een scheutje jenever in de melk on hem te kalmeren. ‘Ze dacht dat ik nooit vier zou worden. Ik had veel te veel energie en deed de gekste dingen. Midden op de weg staan, vrachtauto’s tegenhouden.’
Zijn moeder nam hem mee naar een kinderpsycholoog, die stopte hem in een badje. Kleine Stan begon met bootjes te smijten, de psycholoog had binnen de kortste keren een nat pak en schreef de door zijn moeder gewenste aanbeveling op papier: vervroegde toelating tot de kleuterschool.