
'Ik hoop dat de supporters me een tweede kans geven'
De glimlach is terug bij Basar Önal. De 21-jarige aanvaller van NEC kende geen makkelijk debuutjaar in de Eredivisie, maar Önal kijkt liever vooruit. Hij kijkt uit naar het nieuwe seizoen, dat voor hem zaterdag begon met twee assists en een 5-0 zege op Excelsior. 'Ik heb echt zin om te vlammen.'
Voor Basar Önal wordt het zijn tweede seizoen als Eredivisie-speler. NEC nam de aanvaller een jaar geleden over van De Graafschap en bij zijn entree op het hoogste niveau had Önal het regelmatig moeilijk. Hij begon als basisspeler, maar viel tegen en verdween naar de bank. Vanaf daar moest hij het met invalbeurten doen en was zijn gebrekkige rendement vaak onderwerp van gesprek bij de Nijmeegse achterban. De teller stond vorig seizoen na 33 wedstrijden op twee assists. Dat aantal bereikte Önal zaterdag in één wedstrijd tegen Excelsior. 'Ik hoop dat de mensen me een tweede kans geven', vertelt de linkervleugelspeler.
Önal staat na het openingsduel van het seizoen met een glimlach de pers te woord. Die glimlach was drie maanden geleden ook al eens te zien, toen de aanvaller in de laatste speelronde dan eindelijk zijn eerste Eredivisie-goal maakte. Er viel iets van Önal af, want zoals zijn voormalig trainer Rogier Meijer zei, hikte hij maandenlang tegen het eerste doelpunt aan. 'Nu denk ik niet meer aan vorig seizoen, hoor. Totaal niet, zelfs. Dat is ook beter. Het was wennen voor me en ik heb mezelf totaal niet kunnen laten zien. Natuurlijk heb ik zaken meegenomen naar dit seizoen, maar verder ligt het achter me.'
© Pro ShotsBasar Önal viert zijn doelpunt tegen Heracles Almelo.
Wennen
Vanuit de Keuken Kampioen Divisie had Önal hoge verwachtingen toen hij naar NEC kwam. 'Ik wilde hier vanaf het begin knallen en ik denk ook dat ik dat kan. Wennen aan de Eredivisie? Misschien hoort dat erbij, maar ik vind dat niet normaal. Hoe het kan dat het er afgelopen jaar niet uitkwam, is een goede vraag. Ik denk dat het aan meerdere dingen lag. Ik kan mijn vinger er niet precies op leggen. Ik heb wel veel geleerd. Zowel de goede als de slechte dingen heb ik meegenomen.'
De goal tegen Heracles voelde als een bevrijding voor Önal. Zijn ploeggenoten en de technische staf waren destijds dolblij voor de aanvaller. 'Ik juichte ook echt niet normaal, haha. Normaal juich ik best rustig, nu sprintte ik naar de bank. Iedereen was blij. Daarvoor kreeg ik al een grote kans tegen Ajax, toen we daar met 0-3 wonnen. De keeper pakte 'm, helaas.'