Noorwegen - Engeland: Haaland moet zwakke defensie maskeren

Noorwegen staat voor het eerst in de historie in de kwartfinale van een eindtoernooi. Dat is een knappe prestatie, ook als je kijkt naar de statistieken van de ploeg. Van alle landen bij de laatste acht voetbalden de Noren de minste kansen bij elkaar. Het aantal schoten ligt zelfs nagenoeg gelijk aan dat van Uruguay, dat al in de groepsfase sneuvelde.

Dat de kansen spaarzaam zijn, is geen probleem, zolang Erling Haaland het eindstation is. Zeker niet als de spits op goede posities in stelling wordt gebracht. Strafschoppen niet meegerekend, heeft Noorwegen gemiddeld de hoogste expected goals-waarde per schot van alle kwartfinalisten. De Noren creëren dus weinig, maar de kansen die ze krijgen zijn relatief groot.

Aanvallende cijfers voor aanvang kwartfinales (exclusief strafschoppen)

En dan is Haaland de ideale speler om in de punt van de aanval te hebben staan. De spits was trefzeker in alle vier WK-wedstrijden die hij speelde en staat al op zeven doelpunten. Vier daarvan waren de winnende treffer. Alleen Grzegorz Lato voor Polen in 1974 en Salvatore Schillaci namens Italië in 1990 maakten in één WK-editie vaker de beslissende goal (beiden 5).

Voor Engeland wordt het dus belangrijk om de toevoer richting Haaland af te snijden. Belangrijke schakels daarin zijn Martin Ødegaard, die de meeste passes gaf op de spits, en Andreas Schjelderup, die ondanks zijn rol als invaller de meeste kansen creëerde voor Haaland.

© Opta

Tot dusver zijn de Engelsen er aardig in geslaagd om tegenstanders uit de buurt van het doel te houden. Ze kregen weliswaar al vijf goals tegen, maar van de kwartfinalisten ligt alleen bij Spanje de gemiddelde expected goals-waarde per schot tegen nóg lager dan bij Engeland.

Noren hielden nog niet de nul

Noorwegen scoorde in alle duels, maar kreeg ook in elke wedstrijd een doelpunt tegen. Het is daarmee het enige land dat de laatste acht haalde zonder clean sheet. De laatste linie is de achilleshiel van het elftal. Van alle WK-deelnemers kreeg alleen Egypte meer grote kansen tegen. En van de teams bij de laatste acht, kreeg Noorwegen de meeste schoten én de meeste schoten op doel tegen. Ook noteerden tegenstanders veruit de meeste balcontacten in het Noorse strafschopgebied.

Dat is goed nieuws voor de Engelsen, die toch een beetje aanhikken tegen het kwartfinalesyndroom. Geen enkel land sneuvelde zo vaak in de kwartfinale van een WK als Engeland. Van de tien pogingen ging het zeven keer mis voor The Three Lions. Daar zaten een paar memorabele uitglijders bij. Wat te denken van de Hand van God van Diego Maradona in 1986 en de vrije trap van Ronaldinho die in 2002 over David Seaman heen het doel in zeilde.

Met de wankele Noorse defensie zullen er kansen komen voor de ploeg van bondscoach Thomas Tuchel. En als het niet via de combinatie lukt, dan wel door de lucht. Engeland ondernam van alle WK-landen de meeste doelpogingen met het hoofd en maakte samen met Egypte de meeste kopgoals (4).

Doelpogingen met hoofd voor aanvang kwartfinales

De Engelsen gaven van alle kwartfinalisten ook de meeste voorzetten, al kwam bijna veertig procent van dat aantal in het duel met Congo. Engeland keek lang tegen een achterstand aan en koos steeds vaker voor ballen vanaf de zijkant om het Afrikaanse blok open te breken. Met succes overigens, want Harry Kane kopte uit een voorzet de gelijkmaker binnen.

Die beproefde methode kan ook tegen Noorwegen goud waard zijn. De Noren kregen van alle WK-deelnemers de meeste schoten tegen na een voorzet. Uit open spel slikte het elftal van Ståle Solbakken al drie goals na een voorzet vanaf hun rechterflank. Dat gebeurde onder meer tegen Irak, waar drie verdedigers niet konden voorkomen dat Aymen Hussein kon binnenkoppen. In totaal kreeg Noorwegen de meeste doelpogingen tegen met het hoofd van alle kwartfinalisten.

Zo liggen er mogelijkheden voor Engeland om de kwartfinale te overleven. Voor Noorwegen lijkt de opdracht duidelijk. Met een defensie die moeite heeft om de nul te houden, is het zaak om minimaal twee keer te scoren. Met Haaland in de spits is dat geen onmogelijke opgave.