'Ik zou Henk de Jong graag een dagje in huis hebben'

Ik zou zo graag SC Cambuur-trainer Henk de Jong een dagje bij mij in huis hebben. Op een krukje naast mijn bed, in de keuken als ik sta te koken of vlak achter mij in een supermarkt wanneer ik mijn boodschappen scan. En dan maar heerlijk luisteren naar zijn oneindige stroom complimentjes. ‘Je ligt er heerlijk bij, Nico. Doe je goed, jongetje. Niemand ligt mooier op een kussen dan jij. Respectvol, Nico. Zo slaap jij. Met dat hoofd van je. Schitterend. Je doet niemand een vlieg kwaad. Zo zie ik het graag.’

In de keuken: ‘Juist, Nico. Prachtig. Zo pureer je een mango. Jij behandelt buitenlandse vruchten alsof ze er echt bij horen. Dat siert je. Diepe buiging, jongetje.’ In de supermarkt: ‘Ik zie, Nico, dat jij tijdens het afrekenen van je boodschappen denkt aan alle mensen die de hele week al hun centen bij elkaar moeten schrapen om vijf hongerige monden te voeden en dat vind ik, ik zeg het nog maar eens, Nico, ongelofelijk mooi. Zo gaan wij met elkaar om.’

Na een dagje met Henk de Jong zou ik hem even een paar jaar niet hoeven zien. Dodelijk vermoeiend lijkt het mij, om de hele tijd iemand om je heen te hebben die tegen je aan staat te oreren alsof je zes jaar oud bent. Henk praat alsof iedereen om hem heen een korte broek draagt en een broodtrommel voor mee naar school onder de arm heeft.

Dit weekend was het weer raak.