Moord op klaarlichte dag: de man die een Nederlands volksfeest verpestte
‘Ik heb zo vaak gehad dat ik in mijn eentje in de auto zat en op mezelf zat te schelden of dat ik op het stuur zat te rammen...’ Dan zag Frank de Boer in gedachten weer die vermaledijde Francesco Toldo naar de bal vliegen. Vele jaren na het trauma van 29 juni 2000 was hij er ‘nóg ziek van’. Die verloren halve finale tegen Italië voelt als een gemiste kans voor open doel.
Dit verhaal is afkomstig uit het VI-weekblad. Bekijk hier wat er nog meer in de laatste editie staat!
In zijn geval dus twee gemiste kansen voor een doel met slechts een keeper erin. Vanaf elf meter moet dat voor een speler met zo’n begaafd linkerbeen als hij geen probleem zijn, zou je denken. Alleen trof de aanvoerder van Oranje helaas een keeper die zijn gedachten kon lezen. ‘Omdat ik mijn tegenstanders altijd zo nauwgezet had bestudeerd’, vertelde Toldo er eens over, ‘ging het zelfs zo ver dat ik bijna kon raden in welke hoek ze de bal zouden schieten. Oké, die gaat de linkerhoek in, voorvoelde ik dan, en die gaat naar de rechter.’ Hij kroop als het ware in hun hoofd en won die bewuste avond in De Arena in vijf van de zes gevallen het psychologische oorlogje tussen penaltynemer en doelman.
Omdat dit wonderlijke schouwspel zich deze week precies 25 jaar geleden afspeelde, reizen we met de VI-tijdmachine terug naar toen. Leven we weer even met het Oranje van bondscoach Frank Rijkaard naar die desastreuze wedstrijd toe én kijken we er ook door de ogen van Toldo naar. ‘Grappig is dat die magische avond precies zo verliep zoals ik het me de dag tevoren had ingebeeld.’