
Levon Vardanyan/Unsplash
Maak kennis met FC Noah, de bijbelse uitdager van AZ: 'Het leek wel een film'
In de tussenronde van de Conference League gaat AZ donderdag op bezoek bij FC Noah. Een club met een bijbelse naam, geworteld in een land dat zich losrukt van de Russische invloedssfeer en voorzichtig toenadering zoekt tot het Westen. Wat schuilt er achter deze onbekende opponent uit Armenië? Tijd voor een nadere kennismaking met FC Noah, dat balanceert tussen de Sovjet-erfenis en de digitale toekomst.
Voor de voetbalkroniek aan bod komt, slaan we eerst de Bijbel open. In Genesis, het eerste boek van het Oude Testament, wordt het verhaal van Noach verteld. Op Gods bevel bouwde de uitverkorene een ark om een allesverzengende zondvloed te overleven. Het enorme schip, met naast Noach ook zijn gezin en een groot aantal dieren aan boord, kwam uiteindelijk tot rust op de flanken van de berg Ararat. Hoewel Ararat na het herijken van de landsgrenzen in 1921 in het oosten van Turkije kwam te liggen, torent de eeuwig besneeuwde vulkaan boven de Armeense hoofdstad Jerevan uit en vormt hij nog altijd het nationale symbool van het Zuid-Kaukasische land.
In de vierde eeuw werd Armenië het eerste land ter wereld dat het christendom tot staatsreligie verhief. Geen wonder dat de godsdienst er zo'n prominente plaats inneemt en dat FC Noah zijn naam ontleent aan een Bijbels verhaal. De komende tegenstander van AZ, zelf nog geen tien jaar oud, zag in 2017 het levenslicht als FC Artsakh. Daar schuilt ook weer een verhaal achter, want Artsakh is de Armeense benaming voor Nagorno-Karabach. Decennialang streden Armenië en Azerbeidzjan om deze betwiste regio, een erfenis van de Sovjet-Unie. Tweeënhalf jaar geleden kwam Nagorno-Karabach onder Azerbeidzjaanse controle, waarmee het conflict ten einde kwam.
Armenië is verwijderd geraakt van Rusland, zelfs dichter bij Turkije gekomen
FC Noah, dus. 'Ha, de bijbelse tegenstander', zijn de eerste woorden van Frank Elbers. De journalist werkt aan een boek over de topclubs in Rusland en de voormalige Sovjetrepublieken. Elbers vertelt een volledig hoofdstuk te wijden aan Noah, dat in het communistische tijdperk nog niet bestond. 'Veelbelovend', noemt hij de opkomst van de club. 'Noah staat symbool voor de wedergeboorte van het Armeense voetbal. Na de vredesovereenkomst met Azerbeidzjan zijn de Armenen nog meer hun eigen koers gaan varen. Ze zijn verwijderd geraakt van Rusland, zelfs dichter bij Turkije gekomen. Geopolitiek gezien is er een enorme kentering gaande. Dat is goed voor Armenië en het Armeense voetbal.'