'Lekker dan, nou ziet iederéén opeens het genie Bart van Rooij'

Van een enkele geweldige schrijver ben je de enige lezer. Je hebt ’m ooit ontdekt, God weet hoe – waarschijnlijk is er een keer een boek van die specifieke schrijver in je tas gewaaid toen je langs de bibliotheek liep – en sindsdien hou je onvoorwaardelijk van hem. Verder kent niemand hem, die schrijver. Hij publiceert in betrekkelijke anonimiteit. Twee vriendelijk bedoelde flutstukjes in de regionale krant, tienminutengesprek met de analfabete presentator bij RTV Havelte en dat was het dan weer, qua aandacht, voor een meesterwerk waar drie jaar onafgebroken op geploeterd is.