Joël Piroe jaagt Surinaamse WK-droom na: 'Henk ten Cate zette me aan het denken'

Het is de ochtend na de avond waarop Newcastle United en Leeds United reclame maakten voor de Premier League, toeschouwers in het St. James’ Park naar adem hapten en de thuisploeg in euforie verkeerde na twee doelpunten in blessuretijd. De 4-3 van Harvey Barnes viel in de 102^de minuut, de laatst gemeten goal in de geschiedenis van de competitie. Een schitterend spektakel voor Geordies en onpartijdige voetballiefhebbers, een drama voor iedereen die Leeds United een warm hart toedraagt.

En dus ook voor Joël Piroe, de Wijchense spits van The Whites. ‘Bizarre wedstrijd’, verzucht hij vlak voor de donderdagtraining. ‘Als je drie keer voorstaat en nog verliest, en dan ook nog door zo’n laat doelpunt, dan is dat natuurlijk heel teleurstellend.’

Voor Piroe was het sowieso een tegenvallende trip naar Newcastle. Hij kwam voor het eerst op St. James’ Park, raakte zoals iedereen onder de indruk van de sfeer, maar had veel te veel tijd om die in zich op te nemen. Manager Daniel Farke hield de bij PSV opgeleide aanvaller de hele wedstrijd op de bank. Voor Piroe – die als topscorer van het Championship een belangrijk aandeel had in de promotie van Leeds naar de Premier League – zijn speelminuten schaars dit seizoen. Hij begon nog als basisspeler, maar verloor zijn plaats na twee wedstrijden aan zomeraanwinst Dominic Calvert-Lewin. De Engelsman is op Elland Road helemaal opgeleefd na moeizame jaren bij Everton, scoorde negen keer in 19 competitiewedstrijden en wordt nu driftig de nationale ploeg in gepraat en geschreven. Voor Piroe is het doorbijten.