Jari De Busser en het geheim van de penalty (deel 2)
Je zult als speler maar een penaltyreeks in moeten met Jari De Busser als tegenstander onder de lat. De 26-jarige keeper bewees woensdag andermaal een penaltykiller te zijn. Met drie reddingen leidde hij Go Ahead Eagles ten koste van Heracles Almelo naar de kwartfinale van het KNVB Bekertoernooi. Na afloop ging het - opnieuw - over gokken, de kunst van de strafschop en zijn geheim.
Weer kwam het voor Go Ahead Eagles aan op strafschoppen in het bekertoernooi. Normaal gesproken is dat een loterij. Gokken en hopen dat het de goede kant op valt voor je ploeg. Dat is natuurlijk nog steeds het geval, maar de supporters van Go Ahead zullen woensdag met iets meer vertrouwen naar de reeks hebben toegeleefd. Hun belangrijkste troef is immers keeper Jari De Busser. De Belg greep de hoofdrol in de eerdere twee bekerduels: de finale van vorig seizoen tegen AZ en de tweede ronde van deze jaargang tegen Roda JC Kerkrade.
Het is aanlokkelijk om dan te denken dat De Busser het klusje tegen Heracles ook even zou klaren. De doelman was daar zelf alleen niet zo zeker van. ‘Ik ging de serie in met de gedachte dat ik er geen een zou pakken’, begon hij. ‘Ik dacht: misschien is mijn geluk een keer op.’ De spelers van Heracles wisten immers ook dat De Busser vaak een penalty pakt, maar is dat een voor- of nadeel? ‘Ik zat vooraf op de bank met de keeperstrainer (Eric Weghorst, red.) en ik zei: “Ik denk dat mijn geluk op is.” Maar ja, toen pakte ik de eerste en dacht ik: het zal toch niet? Uiteindelijk pak ik er drie. Eigenlijk is het te gek voor woorden.’
Luka Kulenovic, Walid Ould-Chikh en Ajdin Hrustic kunnen aansluiten in de praatgroep bestaande uit Zico Buurmeester, Mayckel Lahdo, Michael Breij en Jack Cooper-Love. Het drietal van Heracles stuitte woensdag op De Busser. De Belg zat bij de penalty’s van Mario Engels en Bryan Limbombe ook in de goede hoek, maar Engels scoorde en Limbombe raakte de paal. ‘Het begint een specialiteit van het huis te worden’, lachte De Busser, die er vooraf dus niet veel vertrouwen in had. ‘Maar dan pak ik die eerste en voel je je tien centimeter groter worden. Misschien was mijn geluk toch niet op.’
Gokken
Het recept voor de heldenrol was hetzelfde als de vorige twee keer. Keeperstrainer Weghorst had zijn huiswerk gedaan en op de bidon van De Busser stonden netjes alle penaltynemers van Heracles met daarbij hun favoriete hoek. Door zich daaraan te houden en een psychologisch spel te spelen met zijn tegenstander greep de Belg al twee keer de hoofdrol. ‘Misschien dachten de spelers van Heracles ook: zijn geluk zal ook een keer op raken. Het is een kansspel. Ik speel weleens een potje poker, maar ik ben totaal geen gokker. Zo’n penaltyreeks vind ik wel lekker om mee te maken. Ik kan ook niet beschrijven hoe het is. Ik pak een paar penalty’s. Nou, lekker. Ik zal wel iets goed doen. Ik duik de goede hoek in en kom ver genoeg, want ik pak ze. Het is heel relatief. Voor hetzelfde geld schieten ze allemaal de andere hoek in en ben je de lul.’