
In één jaar tijd van de amateurs naar Europese zege op Spurs: 'Opeens gaat het snel'
Europese avonden volgde Sem van Duijn (20) tot voor kort nog gewoon vanuit zijn huis, languit op het bankje, starend naar de tv. Donderdag maakte de jonge aanvaller een volgende voetbaldroom werkelijkheid, door met AZ het grote Tottenham Hotspur te verslaan (1-0). Een mooi souvenir zal hem helpen om deze bijzondere avond nooit meer te vergeten.
Met nog een minuut of tien op de klok besloot AZ-trainer Maarten Martens om drie frisse spelers in zijn moegestreden elftal te brengen. De coach haalde Ernest Poku, Zico Buurmeester en Troy Parrott naar de kant en bracht met Kristijan Belic en Ibrahim Sadiq twee vertrouwde namen binnen de lijnen. Bovendien mocht Sem van Duijn invallen. Met nummer 78 op zijn rug en vlinders in zijn buik snelde hij direct naar de spitspositie.
Het spel werd hervat met een verre uittrap van AZ-doelman Rome-Jayden Owusu-Oduro, waarna Van Duijn direct in een Londense flipperkast terechtkwam. De verdedigers van Tottenham beukten hem van links naar rechts. Welkom in de wedstrijd, jongen. 'Ja, dat was wel even wat anders dan ik gewend ben', grinnikte Van Duijn na afloop. 'Meteen twee verdedigers van twee meter in je nek, dat heb ik nog niet zo vaak meegemaakt. Maar ook dat was heel mooi om een keertje te ervaren.'
© Pro ShotsSem van Duijn vecht met Pedro Porro om de bal.
Zijn invalbeurt van donderdagavond betekende zijn tweede optreden in het eerste elftal van AZ. Van Duijn mocht vorige maand al debuteren in de Europese overwinning op Galatasaray (4-1), maar toen werd hij echt pas in de absolute slotfase in het veld gebracht. De wedstrijd van donderdag voelde wat dat betreft wat meer als een échte vuurdoop. Nu had hij zowaar de kans om nog een beetje mee te voetballen ook.
Toen Martens hem uit zijn warming-up riep, stond Van Duijn direct op scherp. Snel de trainingskleren uit en melden langs de zijlijn. Voordat het bord omhoog ging, keek de aanvaller nog even goed om zich heen. 'Natuurlijk ben je wel wat gespannen', gaf hij toe. 'Het zijn dingen die je normaal gesproken niet meemaakt. Maar ik ben wel iemand: als ik er moet staan, dan sta ik er, en dan ben ik volledig gefocust om de wedstrijd te winnen. Dat was nu gelukkig niet anders.'