Hoe NAC plots aan de lijn kwam met Ghanese voetbalprins André Ayew

Liefst 209 officiële wedstrijden speelde Ayew voor Marseille, waarin hij zestig keer scoorde. Voor Swansea City was het 47 keer prijs in 141 duels. En dan speelde én scoorde Ayew nog voor clubs als West Ham United en Fenerbahçe. Drie keer stond de aanvaller op het WK, acht (!) keer op de Afrika Cup.

Op de grootste podia scoorde de spits. Tot hij deze zomer ineens zonder club kwam te zitten. Het contract van Ayew liep af bij Le Havre, waar hij desondanks een vaste waarde was en in twee seizoenen in de Ligue 1 geen enkele wedstrijd miste door fysiek ongemak. Scoren deed de Ghanees nog negen keer in twee seizoenen, maar de netten werden niet uit het doel geschoten. Desondanks leek een geweldige carrière als een nachtkaars uit te gaan. Interesse zou er uit competities in het Midden Oosten geweest zijn, maar daar paste Ayew naar eigen zeggen voor.

Ghanese connectie en vurige wens

Tót NAC deze maand in contact kwam met Ayew. De Bredanaars passen eigenlijk geenszins in het rijtje clubs dat de routinier aangedaan heeft, maar beweren tegendraads te zijn. En dan past NAC misschien wél bij Ayew. Of andersom. Toch kwam de aankondiging van de transfer uit de lucht vallen. Of niet helemaal? NAC maakt tegenwoordig vaker gebruik van een intensief internationaal netwerk. Ook de aanstelling van Matthew Amoah als trainer van de aanvallers, onderstreepte direct een lijntje naar de spits.

Amoah speelde in het verleden elf interlands voor Ghana mét Ayew. En met Denis Odoi en Kamal Sowah zijn er nog twee selectiespelers die het voetbalicoon van dat land mee hebben gemaakt bij de nationale ploeg. Op het WK in Qatar maakten Odoi, die in november neerstreek bij de club, en Ayew allebei deel uit van de selectie. Alleen geven bronnen bij NAC aan dat de landgenoten van de spits in het eerste stadium van het transferproces helemaal niet gekend zijn.