Hoe Hoefkens juist in cruciale week de rauwe kant van NAC trotseerde
Carl Hoefkens (47) staat onder hevige druk bij NAC Breda. De trainer is intern geliefd en wordt door zijn spelersgroep alom geprezen, maar wist in 42 competitiewedstrijden slechts vier keer te winnen. In acute degradatienood moet de volksclub daardoor ook verder durven te kijken dan het tactische gameplan van de passionele Belg. Alleen schiet het daarmee wat op?
Donderdagmiddag neemt Hoefkens, zoals iedere week, uitgebreid de tijd voor de aanwezige pers. In Breda is het inmiddels een vanzelfsprekendheid, maar juist nu de druk op de trainer groeit, is het ook goed om te benoemen dat het vrijwel uniek is in de huidige tijdsgeest waarin het voetbal zich voortbeweegt. Een geplaagde trainer, die met een lach en alle begrip voor een paar kritische vragen een half uur lang zijn kantoor ter beschikking stelt voor het journaille. Het gebeurde niet bij Jean-Paul van Gastel, niet bij Peter Hyballa, niet bij Robert Molenaar en ook niet bij het dozijn aan andere coaches dat de volksclub in dienst had het laatste decennium.
'Karel Vrolijk, de man met de portefeuille, nestelt zich midden in de zaal. Schuifelend op zijn stoel, met net te weinig beenruimte. Op deze avond is iedere supporter gelijk.'
Het is 48 uur nadat de trainer zelf het middelpunt was van een avond waarin NAC de titel volksclub tot op de kern raakte. De Supportersraad organiseerde een forumavond, waarin seizoenkaarthouders zich konden aanmelden om een dialoog aan te gaan. Aanvankelijk met de twee directeuren (Remco Oversier en Peter Maas). Hoefkens besloot echter dat hij de situatie dusdanig nijpend vond, dat hij ook uitleg moest geven aan zijn achterban. Ruim honderd aanwezigen nemen ontevreden plaats dinsdagavond. Maar als de trainer opkomt, volgt een daverend applaus.
Van koekwaus naar Noord-Korea
Hoewel NAC afkoerst op een degradatie, is de onvrede naar de trainer onherkenbaar klein. Sterker, er zijn maar weinig supporters die zich niet met het karakter van de trainer kunnen vereenzelvigen. Alleen lopen de emoties in het hoofdgebouw wél hoog op, even voor de entree van Hoefkens. 'Laten we het informeel en gezellig houden', roept de gastheer nog op. Hij verwijst nog naar een eerder samenzijn, waarin iemand in het publiek koekwaus riep naar een toenmalige bestuurder. Iedereen knikt instemmend.