Hoe een Texelaar hoofdscout werd bij een Tanzaniaanse topclub

Afgelopen week ging er een filmpje viraal op het internet. Bij een oefenwedstrijd in Tanzania doken spelers, trainers, scheidsrechters, toeschouwers en cameramensen plotseling plat op de grond. Sommigen renden in paniek naar binnen of verschuilden zich onder plastic stoelen. Na een hard zoemgeluid werd duidelijk wat er aan de hand was: er vloog plotseling een zwerm bijen het stadion binnen. De wedstrijd werd tijdelijk gestaakt.

‘Dat gebeurt wel vaker in Tanzania’, lacht Mels Daalder (33) vanaf Texel. ‘Dat zijn van die killer bees. Die beesten kunnen aardig steken, zijn levensgevaarlijk.’ Daalder is hoofdscout van de Tanzaniaanse topclub Simba SC en kijkt er na al zijn jaren in Afrika niet meer van op. ‘Dan gaan ze even met z’n allen plat. Wachten ze tot de zwerm voorbij is en dan is het weer gewoon verder voetballen.’

Daalder vult veel van zijn dagen door in zijn woning in Den Burg naar Afrikaanse wedstrijden te kijken. Vanachter zijn laptop schakelt hij in bij wedstrijden in Congo, Zambia, Ghana, Senegal of Nigeria. Daarnaast reist hij ook regelmatig Afrika door om interessante spelers met eigen ogen te bekijken. ‘Ik ben in Ghana geweest, Ivoorkust, Zambia, Uganda en Mozambique’, somt hij op. ‘Oh ja, en ook in Marokko en Egypte.’ Overal maakt de Texelaar weer bijzondere avonturen mee. ‘Laatst was ik bij een lokaal toernooitje. Dan word je voor de wedstrijd even voorgesteld als scout van Simba SC. Dan gaan die 22 spelers als de brandweer, omdat ze allemaal gescout willen worden.’ Hij schiet in de lach: ‘Het was op zo’n zandveld en aan de zijkant stond het helemaal vol met mensen. Tijdens de wedstrijd reed er plotseling een lokale bus dwars over het veld heen. Ach, fantastisch toch?’

© Pro Shots

Marine

Daalder kijkt inmiddels bijna nergens meer van op. Maar hoe wordt een man zonder voetbalverleden, afkomstig van een Nederlands Waddeneiland, in hemelsnaam hoofdscout van een van de grootste clubs van Afrika? ‘Het is een lange aanloop geweest’, grijnst hij. Daalder was van kleins af aan bijzonder geïnteresseerd in voetbal. Hij twijfelde een tijdje of hij wilde proberen om een job in de voetballerij te krijgen, maar koos voor een baan bij de Koninklijke Marine. Hij leidde jarenlang een avontuurlijk bestaan, waarin hij de gehele wereld over voer. 

Na die wekenlange tochten op zee kreeg het personeel vaak een paar dagen vrij in een havenstad. Als voetballiefhebber wist Daalder altijd wel een lokaal voetbalpotje in de buurt te vinden, of het nou in het Colombiaanse Cartagena, Kopenhagen, Hamburg, Brugge of op Mallorca was. ‘Zelfs op de Seychellen en in Oman ben ik lekker voetbal wezen kijken.’ Daalder noteerde altijd interessante spelers en vond het leuk om te volgen wat voor stappen zij vervolgens in hun carrière zetten. De spelers die hem positief opvielen, zag hij vervolgens vaak ook daadwerkelijk hogerop geraken. ‘Toen dacht ik: Misschien kan ik daar wel wat mee gaan doen.’

Naast zijn werk bij de marine dook hij de boeken in en behaalde hij verschillende scoutingcertificaten. Hij volgde een cursus bij voormalig NEC-aanvaller Henk Grim en bemachtigde papieren bij de Professional Football Scouts Association in Engeland, waar hij onder meer les kreeg van David Hobson, een voormalig scout van Manchester United. Op een dag zag hij een LinkedIn-bericht van de toenmalige hoofdscout van FC Twente, Patrick Busby. De huidige technisch directeur van FC Volendam was destijds op zoek naar videoscouts die vrijwillig voor de Tukkers wilden werken. Daalder nam contact op en werd uiteindelijk met nog een paar anderen aangenomen. In ruim drie jaar tijd kreeg hij daar een mooi inkijkje in de scouting bij een Eredivisie-club en leerde hij de kneepjes van het vak.

Een tijdje daarvoor was Daalder met de marine op een anti-piraterijmissie geweest in de buurt van de kust van Somalië. Het schip legde op een dag aan in Tanzania, waar Daalder een leuke vrouw leerde kennen. Ze kregen een relatie, waardoor hij in die periode op zeer regelmatige basis in de gigantische Tanzaniaanse stad Dar es Salaam te vinden was. Zijn inmiddels ex nam hem op een dag mee naar Simba Day, de open dag van topclub Simba SC. Hij kon daar in het stadion niet geloven wat hij allemaal zag. ‘Het zat volgepakt met zestigduizend man! Echt een heel ander sfeertje dan in Europa. Heel gepassioneerd publiek, het kabaal van vuvuzela’s.’ Hij klinkt nog altijd dolenthousiast. ‘Ja, dat heeft me toen wel helemaal gepakt.’