Dick Advocaat & Cor Pot: 'Het pure voetbal, dat is zó genieten'

Hamilton, Bermuda.

Kingston, Jamaica.

Twee hoofdsteden van twee eilanden in de Atlantische Oceaan. Komende week mogelijk het decor van voetbalgeschiedenis. Voor Curaçao en het mondiale voetbal. Nog nooit plaatste een eiland met zo weinig inwoners (156.000) zich voor een WK voetbal. Het is een voetbalsprookje onder de zon, tussen de palmbomen met uitzicht op hagelwitte stranden. En met een Nederlandse enclave die het onmogelijke mogelijk moet maken. Dick Advocaat en zijn staf, met daarin uiteraard zijn trouwe rechterhand Cor Pot. Twee voetbaldieren die een decennialang over de wereld trokken. Waar de bal ook rolde, Advocaat en Pot waren nooit ver weg. Eerst als voetballers, later als trainers. Langs clubs en landen, in alle windstreken. Advocaat met zijn onbegrensde passie, altijd maar weer bezig met het team en de volgende training of wedstrijd. En Pot, die als assistent geregeld voor de balans zorgde, bij wie de lach nooit ver weg was.

Enkele dagen voordat de Antilliaanse week van de waarheid lonkt, schuift het tweetal aan in een restaurant in Voorschoten. Zowel Advocaat als Pot kan dan inmiddels een respectabele leeftijd hebben bereikt, de scherpte is ook op deze middag volop aanwezig. Bij vlagen is het voor beide trainers communiceren in de hoogste versnelling. Als de ene een steekje laat vallen, springt de andere er gevat op in.

Advocaat: ‘We moesten met Curaçao een tijdje terug op een eiland voetballen, Grenada, tegen Saint Martin. In de stromende regen, niet normaal. We scoorden nog de 0-1 omdat die bal in de plas bleef liggen.’

Pot: ‘Dat is niet waar.’

Advocaat: ‘Wel waar.’