VI TijdmachineTerug naar het pijnlijke Champions League-debuut van PSV
Nederland maakt in het seizoen 1992/93 op een weinig prettige manier kennis met de Champions League. PSV, in 1988 nog Europa’s beste en al jaren extreem dominant in de Eredivisie, wordt helemaal afgeschminkt. In deze editie van VI Tijdmachine gaan we terug naar het mislukte Champions League-debuut van de Eindhovenaren.
Dit verhaal is afkomstig uit het VI-weekblad.
De Champions League wordt in 1992 nog gespeld als ‘Champions League’ in VI, als zijnde een nog onbekend fenomeen. Na jaren van discussies krijgen de topclubs begin jaren negentig eindelijk hun zin met een toernooiopzet die een minimum aantal wedstrijden garandeert. Het is anno 2025 onvoorstelbaar, maar het Napoli van Diego Maradona speelde in het seizoen 1987/88 slechts twee Europese duels: door lotingpech viel al in de eerste ronde het doek tegen Real Madrid.
De UEFA introduceert in 1991/92 een poulesysteem, waardoor acht teams kunnen rekenen op minstens zes wedstrijden én meer inkomsten, al is het maar door de toegenomen revenuen uit recette. Een seizoen later wordt de Champions League tegen het doopvont gehouden, in een innige samenwerking met marketingbureau TEAM, dat het Europese voetbal snel vercommercialiseert. Vaste aanvangstijden, een select aantal sponsors en een herkenbare hymne: de Champions League groeit al snel uit tot een begrip. Zeker ook in Nederland, omdat Ajax in 1994/95 een magische campagne beleeft.
In 1992 is PSV de eerste Eredivisie-vertegenwoordiger in de Champions League. De Eindhovenaren zijn onder Bobby Robson kampioen geworden, maar de Engelsman heeft al vroeg te horen gekregen dat zijn contract niet wordt verlengd. Hans Westerhof, jarenlang goed presterend met FC Groningen, volgt de Engelsman op. Het PSV van 1992/93 kent nog veel spelers die zich in 1988 tot kampioen van Europa kroonden, zoals Gerald Vanenburg, Hans van Breukelen, Wim Kieft, Jan Heintze, Berry van Aerle en Edward Linskens. Romário, die vlak na de triomf van 1988 neerstreek op De Herdgang, geldt als de absolute sterspeler. Na enkele magere Europese seizoenen mikt PSV in 1992/93 vooral op Europees succes, ook omdat het winnen van de Eredivisie-titel bijna een verplicht nummer is geworden.