Het Nico Dijkshoorn-effect
Columnist Nico Dijkshoorn zou graag eens een effect zijn.
Ik lees zojuist dat het Ernest Faber-effect nogal tegenvalt in Almelo. Daar schrik ik van. Ik heb met hem te doen. Wanneer je als effect wordt aangetrokken en dat het dan niet werkt, daar kan ik bijna om huilen. Ik vermoed dat er in huize Faber enige tijd gehost en gefeest is na het telefoontje van Heracles. Lang gesprek in zijn keuken, telefoon neerleggen en dan geëmotioneerd aan de familie uitleggen dat je het nieuwe effect wordt in Almelo.
Het nieuwe effect zijn legt nogal wat verantwoordelijkheid op je schouders. Wanneer je als eerste keuze bij een club binnenkomt, dan beweeg je makkelijker. Voetballers accepteren je manier van werken en je kan lekker rustig gaan kneden aan een elftal. Dat verdwijnt allemaal wanneer je als effect binnenkomt. Dan moet je, of dat nu bij je past of niet, als een verwoestende tornado een club binnen komen denderen.
Deze column is afkomstig uit het VI-weekblad.