Het NAC-talent dat vrijwillig een vierjarig contract inlevert
In Balverliefd aandacht voor de gang van zaken achter de schermen van het voetbal en opvallende gebeurtenissen aan de rand van het veld. Deze week over het NAC Breda-talent dat een ruime maand na zijn debuut stopt met profvoetbal.
Daan van Reeuwijk schudt eind november de zenuwen uit zijn lijf, als hij het veld opstapt voor zijn Eredivisie-debuut. De mensen in het Rat Verlegh Stadion zijn die avond enthousiast, want NAC maakt het landskampioen PSV behoorlijk lastig. Als de achttienjarige verdediger om zich heen kijkt, ziet hij spelers als Ismael Saibari, Ivan Perisic en Joey Veerman.
Voor veel kinderen zal dit klinken als de ultieme droom. Toch bracht NAC iets meer dan een maand later via de officiële kanalen naar buiten dat Van Reeuwijk per direct stopt als profvoetballer en kiest voor een maatschappelijke carrière. De jongeling doorliep – op een jaartje Ajax na – de gehele jeugdopleiding van NAC. Hij stond te boek als een groot talent, speelde jeugdinterlands met Oranje Onder-18 én verlengde afgelopen zomer zijn contract tot 2029. Het nieuws van zijn extreem vroege voetbalpensioen ging alle Nederlandse voetbalsites over. Zelfs de Engelse tabloid Daily Mirror wijdde er een bericht aan: ‘Top-flight footballer, 18, retires just six weeks since debut.’
Ik ben niet op deze wereld gekomen om andermans dromen te leven
‘Het is best wel een groot ding geworden, uiteindelijk’, lacht de hoofdpersoon zelf twee weken later in zijn ouderlijk huis in Oud-Alblas, een supermarktloos dorp van 2.300 inwoners in Zuid-Holland. Ondertussen trippelt zijn hond door de woonkamer. Toen zijn beslissing vlak voor kerst wereldkundig werd gemaakt, wandelde hij zelf met zijn schoonfamilie door De Efteling. Tussen De Droomvlucht, Villa Volta en De Python door ontplofte zijn telefoon. Ook zijn teamgenoten bij het eerste elftal werden toen via de groepsapp ingelicht over zijn keuze. ‘Ik heb mijn telefoon wel even uitgezet.’ Hij begint te lachen: ‘Ik wilde ook even kunnen genieten met mijn schoonfamilie in De Efteling.’
Het is een behoorlijke worsteling geweest om tot dit besluit te komen, bekent hij. ‘Ik voelde me ook een beetje schuldig, juist omdat zó veel jonge jongens roepen dat ze later profvoetballer willen worden. Die rode loper lag voor mij uit en dan kies ik er weer voor om het níét te worden…’ Het was regelmatig erg tegenstrijdig in zijn hoofd. ‘Maar goed, ik ben niet op deze wereld gekomen om andermans dromen te leven.’