Bijna verdachte saaiheid wekt Manchester United tot leven

Je hebt voetballers die tijdens een wedstrijd verdwijnen en die je pas mist wanneer ze niet meedoen. Het gemis is dan te zien in de rest van het elftal. De balans klopt ineens niet meer, de bal lijkt niet meer vanzelf naar de juiste speler te rollen. Bijna altijd gaat het om verdedigende middenvelders. De denkers in een elftal. Stille, bescheiden types die communiceren met en via de bal en die het best te analyseren zijn door in te zoomen op de keuzes die ze maken. De passes die ze wél en vooral níét geven.

Jerdy Schouten is daar in de Eredivisie een schoolvoorbeeld van. Omdat hij aanvoerder is, horen we hem praten en zien we hem regelmatig in beeld. Maar als dat niet zo was geweest, zou hij na afloop van een wedstrijd volledig oplossen en zou je in de meeste gevallen echt je best moeten doen om één actie van hem terug te halen. Dat Peter Bosz zijn hele systeem aan hem heeft opgevangen zal geen toeval zijn. Hij moet veel van zichzelf in zijn aanvoerder herkennen. Schouten voetbalt met zijn ogen en stuurt zijn benen aan zoals een luchtverkeersleider vliegtuigen in de juiste volgorde laat landen en taxiën.