'Het is allemaal de schuld van John Heitinga'

Tijdens analyses op televisie hoor je vaak – meestal van oud-topvoetballers – dat de resultaten in de eerste plaats afhangen van de kwaliteit van een selectie. De afgelopen vijftien seizoenen Paris Saint-Germain hebben het tegendeel bewezen. Ook in de absolute top begint alles bij de trainer. Bij de persoon die de opstelling bepaalt, die beslist waar en hoe er druk wordt gezet en die van 25 individuele spelers een gemotiveerde eenheid moet smeden. Daarvoor heb je niet alleen een visie nodig. Iedereen kan een visie uitprinten en ophangen. Het takenpakket van een trainer is zo allesomvattend geworden dat je eigenlijk niet meer van één trainer kunt spreken. Bij alle topclubs zie je trainerscollectieven die elkaar aanvullen, versterken en corrigeren.

Natuurlijk is het gemakkelijk om alle schuld bij John Heitinga te leggen. Er is rondom zijn persoon een ongezond sentiment ontstaan waartegen bijna niet te vechten valt. Dat is in de eerste plaats zijn eigen verantwoordelijkheid. Het trainerschap draait om geloofwaardigheid. Tijd krijg je niet, tijd dwing je af. Vanaf de eerste week van de voorbereiding heeft hij keuzes gemaakt, gedreven door een bepaald idee van voetballen. Wanneer die aanpak dan omslaat in naïviteit, zoals tegen Olympique Marseille, en de vraag opkomt of er sprake is van een gebrek aan inzicht of van een trainer die het niveau nog niet aankan, dan kom je op een kritiek punt terecht. Aan alles merk je dat de Ajax-spelers zelf ook twijfelen. Dat is niet het begin van het einde, dat is het einde zelf. Er is dan een wonder nodig wil Heitinga de situatie bij Ajax nog kunnen keren. Dat besef lijkt er intern ook te zijn gezien het profiel van de assistent-trainer waarnaar wordt gezocht.