Het Ajax-sprookje van Grim: 'Cruijff zag het best wel in mij zitten'

Voetbal International viert dit jaar zijn zestigjarig jubileum. Naar aanleiding daarvan herplaatsen we elke dag in het weekeinde een verhaal uit ons rijke archief. Deze keer gaan we terug naar augustus 1999. Fred Grim zit dan al vijf jaar bij Ajax, heeft met De Godenzonen alles gewonnen wat er te winnen valt, maar wél steeds als reservekeeper. Door het vertrek van Edwin van der Sar is hij eindelijk de nummer 1. Een boeiend gesprek met de toekomstige (interim-)trainer van Ajax.

Word jij op zondagochtend anders wakker dan in de afgelopen jaren?

‘Ja, natuurlijk. Het is weer een hele omschakeling, erg wennen. Een wedstrijd spelen is qua beleving heel anders dan wanneer je weet dat je als reserve naar het stadion gaat.’

Meer zenuwen, meer spanning?

‘Ja. Lijkt me normaal. Je voelt de wedstrijdspanning weer. Lekker gevoel is dat, hoor. Een teken dat je speelt.’

Is het niet erg moeilijk na vijf jaar van inactiviteit weer je ritme te vinden?

‘Het is niet zo dat ik vijf jaar niets gedaan heb. Ik speelde in het tweede, de trainingen waren van hoog niveau. Maar dit zijn andere wedstrijden, dat is duidelijk. Met het tweede naar MVV is niet te vergelijken met een wedstrijd in De Arena. Dat is dus even wennen. Maar hoe het uitpakt, weet je niet. Het echte gevoel, de echte duels; die dingen gaan nu komen.’

Heb je het topkeepen gemist?

‘Als je niet speelt, groei je naar een bepaald ritme en dan merk je dat eigenlijk niet. Nu ik weer mijn wedstrijden ga draaien, weet je pas wat je al die jaren gemist hebt. Je hoort er veel meer bij en beleeft de wedstrijden ook veel intenser.’

De verdediging van Ajax is duidelijk nog niet ingespeeld.

‘Dat maakt het voor een keeper extra vervelend. Als het elftal er staat en je kunt zó instappen, is het allemaal vrij simpel. Een paar jaar geleden had je een achterhoede met Reiziger, Blind, Rijkaard en Frank de Boer. Die redden zich wel. Nu ben je niet alleen bezig met je eigen prestatie, maar ook met het organiseren van de verdediging. Zo’n wedstrijd als tegen Santos is wat dat betreft heel frustrerend. Je wilt je laten zien aan het eigen publiek, maar van de zes schoten op doel gaan er vier in. Dus het is wel duidelijk dat het nog niet klaar is. Maar dat komt heus wel in orde. Op papier heeft Ajax een heel mooi elftal. Nu moet het nog één geheel worden.’

Hoe heb jij die jaren achter Edwin van der Sar beleefd?

‘Zeker die beginperiode was een geweldige tijd. We wonnen alles wat er te winnen viel. Machtig gewoon. Die jaren zijn omgevlogen. De euforie waarin je leefde... Nu houd je het voor onmogelijk, maar toen was het heel gewoon dat je elke wedstrijd won, liefst met mooi voetbal en een hoge uitslag. Een Wereldbeker was normaal. Niet om arrogant te zijn, maar zo dacht je toen. Achteraf weet je: zo normaal was dat niet. Maar ook in die jaren heb ik het altijd naar mijn zin gehad. Daarom heb ik vorig jaar ook bijgetekend tot 2002.’

© Pro Shots

Met Ajax pakt Fred Grim tussen 1994 en 2002 vier landstitels en drie KNVB-bekers. Hij sluit zijn loopbaan op 36-jarige leeftijd af met de dubbel.

Nooit gedacht: Mijn positie is uitzichtloos, ik ga weg?

‘Natuurlijk wel. Maar dat waren momenten. Als je in de auto zit en naar huis gaat, denk je daar wel aan. Dat je een hele week investeert in zo’n wedstrijd, maar dat daar nooit aandacht voor is. Omdat die investering voor jezelf niets oplevert. Maar zo gauw je de volgende ochtend weer op het veld staat, ebt dat weg. Neemt niet weg dat ik vorig jaar die afweging heel duidelijk heb gemaakt, omdat er behoorlijk wat interesse was van goeie clubs in binnen- en buitenland. Maar die wilden pas in mei, juni gaan praten met mij. En Ajax gaf eerder al duidelijk aan dat ik na mijn actieve carrière hier aan de slag kan in de technische staf.’

Het druist in tegen de principes van de sport om genoegen te nemen met een rol op het tweede plan.

‘Natuurlijk. Maar hier stond een keeper die het fantastisch deed en het is geen schande om tweede man te zijn achter Van der Sar. Neemt niet weg dat het moeilijk was. Je bent in wezen ondergeschikt aan alle anderen. Je was vaak meer voor het elftal bezig dan voor jezelf, meer met het randgebeuren: de zaak scherp houden, jonge spelers begeleiden, soms een geïrriteerde opmerking plaatsen.’

Je was in de kleedkamer belangrijker dan op het veld?

‘Ja. Maar op het veld kwam ik ook niet verder dan de zijlijn. Ik heb het voordeel dat ik het langst bij Ajax zit van iedereen. Van de ploeg die in ’95 de Europa Cup I won, is niemand meer over. Dus vaak kon ik de jonge jongens wegwijs maken in het Ajax-systeem. Dat is geen kwestie van aanpakken, maar van helpen. Uitleg geven. Bij Ajax is mijn rol gelukkig altijd enorm gewaardeerd. Er is vaak gezegd dat ik een van de zwaarste taken had.’

Wat deed jij voor Van der Sar?